mogu biti privremeni uslovi za obavljanje aktivnosti u slučaju ugrožavanja zdravlja ljudi i životne sredine, kao i primena međunarodnih normi koje nisu propisane u zemlji.
Ako pravno, odnosno fizičko lice postupa sa otpadom suprotno ovom zakonu i usled toga nastupi opasnost ili rizik po zdravlje ljudi i životnu sredinu, Republika Srbija može preduzeti hitne mere radi zaštite zdravlja ljudi i životne sredine, odnosno površinskih i podzemnih voda, vazduha, zemljišta, biljnog i životinjskog sveta.
Republika Srbija ima pravo naknade troškova koji nastanu preduzimanjem mera iz
od lica za koje se utvrdi da je izvršilo nedozvoljenu radnju.
Nadležni inspekcijski organ, u slučaju sumnje da je otpad opasan, nalaže držaocu otpada da kod ovlašćene stručne organizacije, odnosno akreditovane laboratorije, izvrši ispitivanje otpada, osim u slučaju kada vlasnik odnosno držalac otpada nije poznat u kom slučaju nalaže ovu meru jedinici lokalne samouprave na čijoj teritoriji se otpad nalazi.
U slučaju otvaranja stečajnog postupka nad pravnim licem, odgovornost upravljanja otpadom prelazi na stečajnu masu i predstavlja obavezu stečajne mase u smislu zakona kojim se propisuju uslovi i način pokretanja i sprovođenja stečaja nad pravnim licima.
U slučaju likvidacije odgovornost upravljanja otpadom prelazi na likvidacionog upravnika.
Delatnost skladištenja odnosno tretmana otpada može vršiti:
1)
privredno društvo, preduzeće ili drugo pravno lice, odnosno preduzetnik koji obavlja delatnost skladištenja odnosno tretmana otpada, u skladu sa dozvolom za upravljanje otpadom izdatom u skladu sa ovim zakonom;
2)
pravno lice ili preduzetnik na osnovu dozvole i ugovora o obavljanju delatnosti od lokalnog značaja zaključenog sa jedinicom lokalne samouprave, u skladu sa zakonom.
Koncesijom se može steći pravo obavljanja delatnosti upravljanja otpadom, odnosno izgradnje, korišćenja i održavanja postrojenja za upravljanje otpadom, u skladu sa ovim zakonom i zakonom kojim se uređuju koncesije.
Izgradnja i rad postrojenja za upravljanje otpadom mora biti u skladu sa odredbama ovog zakona, zakona kojim se uređuje izgradnja objekata i drugim zakonima.
Postrojenje za upravljanje otpadom ne može da započne sa radom pre dobijanja dozvole za upravljanje otpadom, u skladu sa ovim zakonom osim, u slučaju potvrde za ispitivanje parametara ili u okviru probnog rada.
Jedna ili više jedinica lokalne samouprave određuju lokaciju za izgradnju i rad postrojenja za tretman otpada kojim upravljaju na svojoj teritoriji, pod uslovima utvrđenim zakonom, kao i sporazumom iz
ako više skupština jedinica lokalne samouprave zajedno odlučuju o lokaciji postrojenja za upravljanje otpadom.
U slučaju nesaglasnosti jedinica lokalne samouprave u pogledu određivanja lokacije postrojenja za upravljanje otpadom, odluku o lokaciji, na predlog Ministarstva, odnosno nadležnog organa autonomne pokrajine, donosi Vlada.
Ministarstvo daje saglasnost na tehničke i tehnološke uslove iz idejnog projekta za izgradnju i rad deponije/postrojenja za upravljanje otpadom, odnosno organ autonomne pokrajine za postrojenja koja se grade na njenoj teritoriji.
otpad se može sakupljati i od fizičkih lica koja nisu preduzetnici ukoliko za takvu aktivnost pravno lice ili preduzetnik koji poseduje dozvolu za sakupljanje otpada pribavi i saglasnost nadležnog organa za obavljanje takve delatnosti, u skladu sa zakonom kojim se propisuju komunalne delatnosti.
mora da ima zaključen ugovor sa proizvođačem otpada, kao i sa operaterom postrojenja za upravljanje otpadom, kojim se uređuje način preuzimanja i predaje otpada, plaćanje preko bankovnog računa, kao i druga pitanja od značaja za preuzimanje otpada (vrste, količine, poreklo, klasifikacija otpada i dr).
Sakupljen mešoviti otpad može se prihvatiti kao reciklabilni materijal u postrojenju za upravljanje otpadom ako se ovi materijali u daljem procesu mogu razdvojiti, u skladu sa standardima kvaliteta, odnosno reciklaže.
Lice koje vrši trasport otpada, otpad transportuje u zatvorenom vozilu, ambalaži, kontejneru ili cisterni kako bi se sprečilo rasipanje ili ispadanje otpada prilikom utovara, prevoza (kao i pretovara) ili istovara, odnosno zagađenje vazduha, vode, zemljišta i životne sredine.
Otpad namenjen za skladištenje odnosno tretman može biti transportovan do transfer stanice odakle se dalje transportuje do postrojenja za skladištenje odnosno tretman otpada.
Lokaciju za transfer stanicu određuje jedinica lokalne samouprave.
dužna su da obezbede da različite vrste otpada ostanu odvojene tokom transporta.
U slučaju zagađenja nastalog tokom transporta prevoznik otpada je odgovoran za čišćenje i otklanjanje zagađenja životne sredine.
Prevoznik otpada transportuje otpad samo na odredište koje je odredio pošiljalac.
Ako se otpad ne može isporučiti na odredište, prevoznik vraća otpad pošiljaocu.
Opasan otpad se posebno transportuje.
Na transport opasnog otpada, odnosno način transporta, uslove koji se odnose na pakovanje opasnog otpada i na vozilo i zaposlene na rukovanju i transportu opasnog otpada primenjuju se propisi kojima se uređuje transport opasne robe.
Otpad se skladišti na mestima koja su tehnički opremljena za privremeno čuvanje otpada na lokaciji držaoca otpada, u centrima za sakupljanje, transfer stanicama i drugim lokacijama, u skladu sa ovim zakonom.
Tretman otpada obavlja se primenom najboljih dostupnih tehnika i tehnologija u skladu sa ovim zakonom.
Postrojenja i oprema za tretman otpada mogu biti stacionarna ili mobilna.
Tretman otpada u stacionarnom ili mobilnom postrojenju vrši se u skladu sa dozvolom za tretman izdatom na osnovu ovog zakona.
Za tretman otpada u mobilnom postrojenju pribavljaju se dozvole, saglasnosti ili isprave u skladu sa ovim zakonom i drugim propisima, a obavezno se pribavlja saglasnost jedinice lokalne samouprave na čijoj teritoriji se vrši tretman otpada u mobilnom postrojenju uz prethodno pribavljenu informaciju o lokaciji na kojoj će se obavljati delatnost tretmana otpada od nadležnog organa osim u slučaju akcidentnih situacija.
Ministar bliže propisuje dokumentaciju potrebnu za početak rada mobilnog postrojenja za tretman otpada.
Nadležni organ za upravljanje otpadom preduzima odgovarajuće mere za podsticanje ponovne upotrebe i pripreme za ponovnu upotrebu proizvoda, gde je to moguće, a naročito razvojem sistema za reparaciju i ponovnu upotrebu proizvoda, primenom ekonomskih instrumenata, kriterijuma pri sprovođenju postupka javnih nabavki, kao i utvrđivanjem drugih ciljeva i mera.
Nadležni organ za upravljanje otpadom preduzima mere kojima obezbeđuje i promoviše ili unapređuje ponovno iskorišćenje otpada, kada je to u skladu sa načelom iz
i u tom cilju uspostavlja odvojeno sakupljanje otpada kada je to tehnički, ekološki i ekonomski izvodljivo i obezbeđuje da se otpad ne meša sa drugim vrstama otpada ili drugim materijalima sa različitim svojstvima.
Nadležni organ za upravljanje otpadom preduzima i mere kojima se obezbeđuje visok kvalitet reciklaže i, u tom cilju, uspostavlja odvojeno sakupljanje otpada gde je tehnički, ekološki i ekonomski izvodljivo i odgovarajuće, radi ispunjenja neophodnih standarda kvaliteta za relevantne oblasti reciklaže.
Otpad se može ponovo iskoristiti za istu ili drugu namenu, za reciklažu, odnosno druge operacije ponovnog iskorišćenja, radi dobijanja sirovine za proizvodnju istog ili drugog proizvoda, kao sekundarna sirovina (papir i karton, metal, staklo, plastika, otpad od građenja i rušenja, pepeo i šljaka od sagorevanja uglja iz termoenergetskih postrojenja, gips i sumpor od odsumporavanja dimnih gasova, otpadna ulja i dr), ili radi iskorišćenja vrednosti otpada njegovom biorazgradnjom ili suspaljivanjem otpada uz iskorišćenje energije.
Lice koje vrši ponovno iskorišćenje otpada obezbeđuje da nastali proizvodi ne prouzrokuju štetni uticaj na životnu sredinu veći od proizvoda koji su nastali od primarnih sirovina.
Zabranjeno je odlaganje i spaljivanje otpada koji ispunjava standarde za pripremu za ponovnu upotrebu ili drugi vid ponovnog iskorišćenja.
može se odložiti ili spaliti, ako je to ekonomski opravdano i ne ugrožava zdravlje ljudi i životnu sredinu, uz prethodno pribavljenu dozvolu Ministarstva.
Ministar bliže propisuje uslove i način sakupljanja, transporta, tretmana, odnosno skladištenja otpada.
Fizičko-hemijski tretman otpada obuhvata fizičke, fizičko-hemijske i hemijske procese kojima se umanjuju opasne karakteristike otpada ili se otpad prevodi iz opasnog u neopasan otpad u skladu sa najbolje dostupnim tehnikama (BAT).
Fizičko-hemijski tretman otpada vrši se u skladu sa dozvolom za tretman izdatom na osnovu ovog zakona.
Biološki tretman otpada je proces razgradnje biorazgradivog organskog otpada (papir, karton, biootpad i dr) radi dobijanja korisnih materijala za kondicioniranje zemljišta (kompost) i/ili energije (metan) i obuhvata naročito: kompostiranje ili anaerobnu digestiju, odnosno i druge tretmane u skladu sa najbolje dostupnim tehnikama (BAT).
Biološki tretman otpada vrši se u skladu sa dozvolom za tretman izdatom na osnovu ovog zakona.
Biološki tretman otpada vrši se radi smanjenja odlaganja biorazgradivog otpada na deponiju, odnosno smanjenja emisije gasova sa efektom „staklene bašte” i njihovog uticaja na životnu sredinu.
Nadležni organ preduzima odgovarajuće mere u skladu sa
Termički tretman otpada vrši se u postrojenjima koja su projektovana, izgrađena u skladu sa zakonom kojim se uređuje izgradnja objekata i koja su opremljena u skladu sa ovim zakonom i drugim propisima.
Postrojenja za termički tretman otpada mogu da vrše tretman samo pod strogim operativnim uslovima, uz ispunjavanje tehničkih uslova u skladu sa utvrđenim graničnim vrednostima emisije za spaljivanje i su-spaljivanje.
Ako se su-spaljivanje otpada vrši tako da osnovna namena postrojenja nije proizvodnja energije ili proizvodnja proizvoda nego termički tretman otpada, postrojenje se smatra postrojenjem za spaljivanje otpada.
Spaljivanje i su-spaljivanje otpada vrše se u skladu sa najbolje dostupnim tehnikama.
Tehničko-tehnološki uslovi za rad postrojenja za termički tretman otpada su:
1)
da postrojenje ispunjava uslove propisane ovim zakonom u zavisnosti od kategorija otpada predviđenog za spaljivanje ili su-spaljivanje;
2)
da emisije zagađujućih materija i energije u vazduh i vode ne prelaze granične vrednosti emisija zagađujućih materija u vazduh iz postrojenja za spaljivanje ili su-spaljivanje i graničnih vrednosti emisija zagađujućih materija pri ispuštanju otpadnih voda iz sistema za prečišćavanje otpadnih gasova postrojenja za spaljivanje ili su-spaljivanje, propisane posebnim propisom;
3)
da su ispunjeni građevinski i drugi tehnički zahtevi, u skladu sa posebnim propisom;
4)
da je prilikom termičkog tretmana otpada dobijena toplota upotrebljena za proizvodnju električne energije, kogeneracijsku proizvodnju toplotne i električne energije, proizvodnju procesne pare, daljinsko grejanje ili je drugačije efikasno iskorišćena;
5)
da su zadovoljeni uslovi za smanjenje količina ostataka sagorevanja otpada, njihovih opasnih karakteristika i njihovo ponovno iskorišćenje, što se postiže korišćenjem najbolje dostupnih tehnologija;
6)
da se ostaci otpada posle termičkog tretmana otpada svode na minimum, da se ti ostaci ponovno koriste, ako je to tehnički izvodljivo i ekonomski opravdano;
7)
da se ostaci spaljivanja, čije se nastajanje ne može sprečiti, smanjiti ili koji se zbrinjavaju ako se ne mogu ponovo koristiti, u skladu sa ovim zakonom i propisima kojima se uređuje spaljivanje otpada;
8)
da su predviđene mere zaštite od udesa;
9)
da je predviđen monitoring rada, koji obuhvata program monitoringa emisija zagađujućih materija u vazduh i vodu.
Postrojenje za spaljivanje i su-spaljivanje projektuje se, oprema, izgrađuje i funkcioniše (radi) tako da posle poslednjeg ubrizgavanja vazduha u proces sagorevanja, procesni gasovi na kontrolisan i homogen način, čak i u najnepovoljnijim uslovima, dostignu temperaturu od najmanje 850°S za dve sekunde trajanja.
Ako se u postrojenju za spaljivanje i su-spaljivanje vrši spaljivanje opasnog otpada koji sadrži više od 1% halogenih organskih supstanci izraženih kao hlor, temperatura se mora podići na 1100°S za najmanje dve sekunde trajanja.
Postrojenje, kao i svaka linija postrojenja za spaljivanje otpada, oprema se najmanje jednim pomoćnim gorionikom koji mora automatski da se aktivira kada temperatura procesnog gasa padne ispod 850°S, odnosno 1100°S, posle poslednjeg ubrizgavanja vazduha u proces sagorevanja.
Postrojenje za spaljivanje otpada radi tako da postigne nivo spaljivanja koji garantuje da će ukupni nivo organskog ugljenika (TOS) u šljaci i kotlovskom (ložišnom) pepelu biti manji od 3% ili gubitak pri žarenju manji od 5% na suvu masu materijala, a ukoliko je neophodno, primenjuju se i odgovarajuće tehnike predtretmana.
Vlada bliže uređuje tehničke i tehnološke uslove za projektovanje, izgradnju, opremanje i rad postrojenja i vrste otpada za termički tretman otpada, granične vrednosti emisija i njihovo praćenje.
Odlaganje otpada na deponiju vrši se samo ako ne postoji druga vrsta tretmana, u skladu sa načelom hijerarhije upravljanja otpadom.
Otpad se odlaže na deponiju koja ispunjava tehničke, tehnološke i druge uslove i zahteve, u skladu sa dozvolom izdatom na osnovu ovog zakona.
Prihvatanje otpada na deponiju vrši se po proceduri u skladu sa posebnim propisom.
Pre odlaganja, operater na deponiji obezbeđuje proveru dopremljenog otpada, odnosno njegovu karakterizaciju, identifikaciju prema vrsti, količini i svojstvima, kroz utvrđivanje mase otpada i kontrolu prateće dokumentacije pre preuzimanja.
Otpad koji je odvojeno sakupljen radi pripreme za pripremu za ponovnu upotrebu i reciklažu zabranjeno je odlagati na deponiju, osim ako ne ispunjava uslove kvaliteta prema odgovarajućem standardu za tu vrstu otpada.
Otpad se pre odlaganja tretira u skladu sa odredbama ovog zakona i drugih propisa.
Deponije otpada se dele u tri klase, u zavisnosti od vrste otpada koji se na njima odlaže, i to:
1)
deponije za inertan otpad;
2)
deponije za neopasan otpad;
3)
deponije za opasan otpad.
Zajedničko odlaganje opasnog otpada sa drugim vrstama otpada na istoj lokaciji nije dozvoljeno, osim u slučajevima utvrđenim posebnim propisom.
Vlada bliže propisuje:
1)
uslove i kriterijume za određivanje lokacije, tehničke i tehnološke uslove za projektovanje, izgradnju i rad deponija otpada;
2)
vrste otpada čije je odlaganje na deponiji zabranjeno, količine biorazgradivog otpada koje se mogu odložiti, kriterijume i procedure za prihvatanje ili neprihvatanje, odnosno odlaganje otpada na deponiju, način i procedure rada i zatvaranja deponije;
3)
sadržaj i način monitoringa rada deponije, kao i naknadnog održavanja posle zatvaranja deponije.
Jedinica lokalne samouprave dužna je da izvrši evidenciju divljih deponija i postojećih nesanitarnih deponija (smetlišta) na svojoj teritoriji i da obezbedi njihovo uklanjanje i sanaciju.
Ministar propisuje način vođenja i izgled evidencije deponija i smetlišta na području jedinice lokalne samouprave, kao i način i rokove za njegovo dostavljanje.
Za nesanitarne deponije (smetlišta) izrađuju se projekti sanacije i rekultivacije, u skladu sa ovim zakonom i posebnim propisom, na koje saglasnost daje Ministarstvo, a za nesanitarne deponije (smetlišta) koje se nalaze na teritoriji autonomne pokrajine nadležni organ autonomne pokrajine.
Ministar propisuje sadržinu projekata sanacije i rekultivacije nesanitarnih deponija (smetlišta).
Javno komunalno preduzeće koje upravlja nesanitarnim deponijama (smetlištima) komunalnog otpada dužno je da dostavi Ministarstvu, odnosno nadležnom organu autonomne pokrajine na saglasnost Radni plan za upravljanje otpadom kod operatera iz
sa programom korektivnih mera i planom prilagođavanja rada postrojenja sa dinamikom, u skladu sa ovim zakonom i propisom kojim se uređuje odlaganje otpada na deponije.
Komunalni otpad se sakuplja, ponovno iskorišćava i odlaže u skladu sa ovim zakonom i posebnim propisima kojima se uređuju komunalne delatnosti.
Zabranjeno je mešati opasan otpad sa komunalnim otpadom.
Komunalni otpad koji je već izmešan sa opasnim otpadom razdvaja se ako je to ekonomski isplativo, u protivnom, taj otpad se smatra opasnim.
Jedinica lokalne samouprave, u skladu sa lokalnim planom, uređuje i organizuje:
1)
selekciju i odvojeno sakupljanje otpada, uključujući i način sakupljanja otpada radi reciklaže (papir, metal, plastika, staklo, tekstil, kabasti otpad);
2)
obezbeđuje sakupljanje otpada iz domaćinstva u kontejnere ili na drugi način;
3)
obezbeđuje i oprema centre za sakupljanje otpada iz domaćinstva koji nije moguće odložiti u kontejnere za komunalni otpad (kabasti, biorazgradivi i drugi otpad), uključujući i opasan otpad iz domaćinstva.
Domaćinstva su dužna da odbacuju svoj otpad u kontejnere ili na druge načine, koje obezbeđuje jedinica lokalne samouprave, a opasan otpad iz domaćinstva (otpadne baterije i akumulatori, ulja, otpad od električnih i elektronskih proizvoda, boje i lakovi, pesticidi i dr) da predaju u centre za sakupljanje otpada, sakupljaču koji pribavi i saglasnost nadležnog organa za obavljanje takve delatnosti u skladu sa zakonom kojim se propisuju komunalne delatnosti ili proizvođaču ili uvozniku proizvoda odnosno ovlašćenom pravnom licu za sakupljanje opasnog otpada iz
Proizvodnja, sakupljanje i transport opasnog otpada, kao i njegovo skladištenje i tretman, obavljaju se pod uslovima koji obezbeđuju zaštitu životne sredine i zdravlje ljudi u skladu sa
, uključujući sve aktivnosti od proizvodnje do tretmana odnosno izvoza opasnog otpada, u skladu sa izveštavanjem o otpadu, nadzorom i kaznenim odredbama na način propisan ovim zakonom.
Vlada obezbeđuje sprovođenje mera postupanja sa opasnim otpadom.
Tretman opasnog otpada ima prioritet u odnosu na tretmane drugog otpada i vrši se samo u postrojenjima koja imaju dozvolu za tretman opasnog otpada u skladu sa ovim zakonom.
Prilikom sakupljanja, razvrstavanja, skladištenja, transporta, ponovnog iskorišćenja i odlaganja, opasan otpad se pakuje i obeležava na način koji obezbeđuje sigurnost po zdravlje ljudi i životnu sredinu, u skladu sa međunarodnim i harmonizovanim srpskim standardima.
Opasan otpad se pakuje prema karakteristikama opasnog otpada (zapaljiv, eksplozivan, infektivan i dr) i obeležava u skladu sa zakonom kojim se uređuje transport opasne robe i ovim zakonom.
Zabranjeno je mešanje različitih kategorija opasnog otpada ili mešanje opasnog otpada sa neopasnim otpadom, drugim supstancama i materijama, osim:
1)
u postrojenjima za koje je izdata dozvola za tretman opasnog otpada u skladu sa
U skladu sa tehničkim i ekonomskim kriterijumima izvodljivosti, kada je opasan otpad pomešan na način suprotan odredbama ovog člana, odvajanje se vrši ukoliko je to moguće i neophodno u postrojenju iz
Odredbe ne primenjuju se na mešani opasan otpad iz domaćinstva pre preuzimanja iz centara za sakupljanje radi predaje u postrojenja za ponovno iskorišćenje ili odlaganje otpada.
Zabranjeno je odlaganje opasnog otpada bez prethodnog tretmana kojim se značajno smanjuju opasne karakteristike otpada odnosno značajno smanjuje negativan uticaj na životnu sredinu.
Zabranjeno je razblaživanje opasnog otpada radi ispuštanja u životnu sredinu.
Ministar propisuje način skladištenja, pakovanja i obeležavanja opasnog otpada.
Kretanje otpada prati poseban Dokument o kretanju otpada, osim otpada iz domaćinstva.
Držalac otpada mora da klasifikuje otpad pre otpočinjanja kretanja otpada.
Držalac otpada mora čuvati kopije dokumenata o otpremi otpada sve dok ne dobije primerak popunjenog Dokumenta o kretanju otpada od primaoca kojim se potvrđuje da je otpad prihvaćen.
Držalac otpada dostavlja Agenciji za zaštitu životne sredine Dokument o kretanju otpada isključivo u elektronskom obliku, saglasno zakonu kojim se uređuje elektronska uprava, unosom podataka u informacioni sistem Nacionalnog registra izvora zagađivanja, najkasnije na dan započinjanja kretanja otpada, čime se potvrđuje predaja otpada.
Dokument o kretanju otpada primalac otpada dostavlja Agenciji za zaštitu životne sredine, isključivo u elektronskom obliku, unosom podataka u informacioni sistem Nacionalnog registra izvora zagađivanja, sa finalnim, dopunjenim podacima o otpadu, najkasnije sedam dana od završetka kretanja otpada čime se potvrđuje završetak kretanja otpada.
Ako držalac otpada u roku od 15 dana od dana dostavljanja podataka u informacioni sistem Nacionalnog registra izvora zagađivanja ne primi informaciju kojom se potvrđuje da je otpad preuzet, mora pokrenuti postupak provere kretanja otpada i dužan je da o nalazu izvesti Ministarstvo, bez odlaganja, kao i nadležni organ autonomne pokrajine, ako se kretanje otpada vrši isključivo na teritoriji autonomne pokrajine.
Držalac otpada čuva kompletirani Dokument o kretanju otpada najmanje dve godine.
Ministar propisuje obrazac Dokumenta o kretanju otpada, kao i uputstvo za njegovo popunjavanje.
Kretanje opasnog otpada prati poseban Dokument o kretanju opasnog otpada koji popunjava držalac otpada i svako ko preuzima opasan otpad.
Dokument o kretanju opasnog otpada sastoji se od:
1)
kopije prethodnog obaveštenja koje držalac otpada (pošiljalac) dostavlja 48 sati pre započinjanja kretanja opasnog otpada Agenciji sa podacima o pošiljaocu, u skladu sa zakonom kojim se uređuje zaštita podataka o ličnosti, kao i vrsti i procenjenim količinama otpada, klasifikaciji otpada, vrsti prevoza i odredištu, koju je potpisao pošiljalac;
čuva trajno i dužan je da je dostavi Agenciji u elektronskom obliku unosom podataka u informacioni sistem Nacionalnog registra izvora zagađivanja, u skladu sa zakonom kojim se uređuje elektronska uprava, najkasnije 15 dana od završetka kretanja otpada sa finalnim, dopunjenim podacima o otpadu, u skladu sa zakonom kojim se uređuje zaštita podataka o ličnosti, čime se potvrđuje završetak kretanja opasnog otpada.
Prethodno obaveštenje dostavlja se Agenciji za zaštitu životne sredine, u elektronskom obliku, unosom podataka u informacioni sistem Nacionalnog registra izvora zagađivanja Agencije.
Učesnici u svakom pojedinačnom kretanju opasnog otpada, preuzimanje otpada potvrđuju elektronski.
Dokumentovani dokaz da su operacije upravljanja izvršene dostavlja se i na zahtev nadležnog organa ili prethodnog držaoca otpada.
Ako držalac otpada u roku od 15 dana od dana dobijanja kopije dokumenta iz
kojom se potvrđuje da je otpad preuzet, mora pokrenuti postupak provere kretanja otpada i dužan je da o nalazu izvesti nadležni inspekcijski organ, bez odlaganja.
od primaoca otpada da je otpad primljen, ili ukoliko ne primi obaveštenje od držaoca otpada o eventualnom problemu, nadležni inspekcijski organ započinje postupak provere kretanja otpada.
Ministar propisuje obrazac Dokumenta o kretanju opasnog otpada, obrazac prethodnog obaveštenja, način njegovog dostavljanja kao i uputstvo za njihovo popunjavanje.