i organizuje njegovo sprovođenje, ako godišnje proizvodi više od 100t neopasnog otpada ili više od 200kg opasnog otpada;
2)
pribavi izveštaj o ispitivanju otpada i ažurira ga u slučaju promene tehnologije, promene porekla sirovine, drugih aktivnosti koje bi uticale na promenu karaktera otpada i čuva izveštaj pet godina, posle čega je dužan da pribavi novi izveštaj o ispitivanju otpada;
sakuplja nastali otpad odvojeno i razvrstava ga u skladu sa važećim propisima i potrebom budućeg tretmana;
5)
privremeno skladišti otpad na mestu nastanka na način koji ne utiče na zdravlje ljudi i životnu sredinu i obezbedi uslove da ne dođe do mešanja različitih vrsta otpada, kao ni mešanja otpada sa vodom;
6)
preda otpad licu koje je ovlašćeno za upravljanje otpadom ako nije u mogućnosti da organizuje postupanje sa otpadom u skladu sa ovim zakonom;
7)
vodi evidenciju o otpadu koji nastaje, koji se predaje ili odlaže;
8)
odredi lice odgovorno za upravljanje otpadom;
9)
omogući nadležnom inspektoru kontrolu nad lokacijama, objektima, postrojenjima i dokumentacijom.
Proizvođač otpada ne podleže obavezi pribavljanja dozvole za privremeno skladištenje sopstvenog otpada, koji je nastao u postupku obavljanja njegove osnovne delatnosti utvrđene posebnim propisom, na lokaciji na kojoj je otpad nastao.
Proizvođač otpada koji proizvodi otpad na više lokacija i isti privremeno skladišti u svom centralnom skladištu u obavezi je da za isto pribavi dozvolu za skladištenje otpada.
predlaže mere u skladu sa načelima upravljanja otpadom;
3)
prati sprovođenje zakona i drugih propisa o upravljanju otpadom i izveštava organe upravljanja.
Proizvođač otpada može vršiti tretman otpada samostalno ili ga mora predati drugom pravnom licu ili preduzetniku koji obavlja poslove tretmana otpada, ili preko posrednika otpadom, trgovca otpadom, sakupljača ili preko javnog komunalnog preduzeća ili putem javno privatnog partnerstva, odnosno da otpad izveze ako u Republici Srbiji ne postoji postrojenje za tretman predmetnog otpada.