1. Naknade za tehničke usluge koje nastaju u državi ugovornici a isplaćuju se rezidentu druge države ugovornice, mogu se oporezivati u toj drugoj državi ugovornici.

2. Izuzetno od odredaba

člana 15.

ovog ugovora, i zavisno od odredaba čl. 8, 16. i 17, ovog ugovora, naknade za tehničke usluge koje nastaju u državi ugovornici mogu se oporezivati i u državi ugovornici u kojoj nastaju, u skladu sa zakonima te države ugovornice, ali ako je stvarni vlasnik naknada za tehničke usluge rezident druge države ugovornice, razrezan porez ne može biti veći od 10 odsto bruto iznosa naknada za tehničke usluge. Nadležni organi država ugovornica dogovaraju se o načinu primene ovog ograničenja.

3. Izraz „naknade za tehničke usluge”, u ovom članu, označava plaćanja bilo koje vrste koja su primljena kao naknada za pružanje menadžerskih, tehničkih ili konsultantskih usluga, osim ako se plaćanje ne vrši:

institucija; ili

4. Odredbe st. 1. i 2. ovog člana ne primenjuju se ako stvarni vlasnik naknada za tehničke usluge, rezident države ugovornice, obavlja poslovanje u drugoj državi ugovornici u kojoj naknade za tehničke usluge nastaju, preko stalne poslovne jedinice koja se nalazi u toj drugoj državi ugovornici ili u toj drugoj državi ugovornici obavlja samostalne lične delatnosti iz stalne baze koja se nalazi u toj drugoj državi ugovornici, a naknade za tehničke usluge su stvarno povezane sa tom stalnom poslovnom jedinicom ili stalnom bazom. U tom slučaju primenjuju se, prema potrebi, odredbe člana 7. ili

člana 15.

ovog ugovora.

5. Za potrebe ovog člana ovog ugovora, zavisno od odredbe

stava 6. ovog člana

, smatra se da naknade za tehničke usluge nastaju u državi ugovornici, ako je isplatilac rezident te države ugovornice ili, ako lice koje plaća naknade za tehničke usluge, bez obzira na to da li je rezident države ugovornice, ima u državi ugovornici stalnu poslovnu jedinicu ili stalnu bazu u vezi sa kojom je nastala obaveza plaćanja naknada za tehničke usluge, a te naknade za tehničke usluge padaju na teret te stalne poslovne jedinice ili stalne baze, smatra se da naknade za tehničke usluge nastaju u državi ugovornici u kojoj se nalazi stalna poslovna jedinica ili stalna baza.

6. Za potrebe ovog člana Ugovora, smatra se da naknade za tehničke usluge ne nastaju u državi ugovornici, ako je isplatilac rezident te države i ako, u drugoj državi ugovornici obavlja poslovanje preko stalne poslovne jedinice koja se nalazi u toj drugoj državi ili u toj drugoj državi obavlja samostalne lične delatnosti iz stalne baze koja se nalazi u toj drugoj državi, a te naknade za tehničke usluge padaju na teret te stalne poslovne jedinice ili stalne baze.

7. Ako iznos naknada za tehničke usluge, zbog posebnog odnosa između platioca i stvarnog vlasnika ili između njih i trećeg lica, imajući u vidu usluge za koje se one plaćaju, prelazi iznos koji bi bio ugovoren između platioca i stvarnog vlasnika da takvog odnosa nema, odredbe ovog člana primenjuju se samo na iznos koji bi tada bio ugovoren. U tom slučaju višak plaćenog iznosa oporezuje se saglasno zakonima svake države ugovornice, imajući u vidu ostale odredbe ovog ugovora.