1. Organizacija će pružati usluge medijacije za rešavanje sledećih međunarodnih sporova koje su strane podnele na rešavanje uz obostrani pristanak izražen pre ili posle nastanka spora:
a)
sporovi između država;
b)
sporovi između države i državljanina druge države; i
c)
međunarodni trgovinski sporovi između privatnih strana.
2. Saglasnost za medijaciju strana može jednostrano povući u bilo kom trenutku tokom postupka medijacije, osim ako se strane drugačije ne dogovore ili ako bilo koji važeći ugovor ili sporazum ne predviđa drugačije.
1. Organizacija će pružati usluge medijacije na zahtev država ugovornica koje pristanu na medijaciju u vezi sa pravnim i činjeničnim sporovima, nesuglasicama ili bilo kojim pitanjima od zajedničkog interesa između njih.
2. Organizacija takođe može pružati usluge medijacije za države koje nisu ugovornice ili međunarodne organizacije ako žele da svoj spor podnesu na rešavanje Organizaciji, u skladu sa pravilima koja može usvojiti Upravni savet.
3. Organizacija neće pružati usluge medijacije državi u vezi sa sporovima koje je ta država isključila deklaracijom u skladu sa
ove konvencije, kao što su sporovi koji se tiču teritorijalnog suvereniteta, pomorskog razgraničenja, pomorskih interesa ili drugih pitanja za koja ta država smatra da nisu pogodna za rešavanje putem medijacije.
1. U slučaju spora između država koji uključuje treću državu, Organizacija neće pružati usluge medijacije u vezi sa takvim sporom, osim ako treća država prethodno ne da saglasnost. 2. Za potrebe
, države u sporu obavestiće Organizaciju o takvim okolnostima prilikom pokretanja postupka medijacije u skladu sa ovom konvencijom. Organizaciju može o tome obavestiti i sama treća država.
1. Organizacija će pružati usluge medijacije u vezi sa trgovinskim ili investicionim sporovima između države ugovornice i državljanina druge države.
2. Organizacija takođe može pružati usluge medijacije u vezi sa trgovinskim ili investicionim sporovima koji uključuju državu koja nije ugovornica ili međunarodnu organizaciju, ako strane žele da svoj spor podnesu na rešavanju Organizaciji, pod uslovima koje može usvojiti Upravni savet.
3. Za potrebe ove konvencije, pojam država ili međunarodna organizacija obuhvata i unutrašnju jedinicu ili agenciju države, koju je ta država imenovala Organizaciji, ili agenciju međunarodne organizacije.
4. Saglasnost unutrašnje jedinice ili agencije države ugovornice zahteva odobrenje te države, osim ako ta država ne obavesti Organizaciju da takvo odobrenje nije potrebno.
5. Za potrebe ove konvencije, pojam državljanin obuhvata fizičko i pravno lice.
1. Organizacija će pružati usluge medijacije u vezi sa sporovima koji proizilaze iz ili se odnose na međunarodne trgovinske odnose između privatnih strana, pod uslovima koje može usvojiti Upravni savet.
2. Sporovi koji proizilaze iz transakcija koje jedna od privatnih strana obavlja u lične, porodične ili kućne svrhe isključeni su iz delokruga ovog člana.
3. Za potrebe ove konvencije, pojam privatna strana obuhvata pojedinca i entitet osnovan ili organizovan u skladu sa važećim zakonom, bez obzira na to da li ostvaruje profit, da li je u privatnom ili državnom vlasništvu, poput korporacija, fondova, partnerstava, preduzetničkih radnji, zajedničkih ulaganja ili drugih udruženja i ogranaka bilo kog takvog entiteta.
1. Svaka država može, u vreme ratifikacije, prihvatanja, odobravanja ili pristupanja ovoj konvenciji ili u bilo kom trenutku posle toga, obavestiti depozitara o vrsti ili vrstama sporova navedenih
ove konvencije koje ne bi smatrala prikladnim za podnošenje na rešavanje Organizaciji. Depozitar će odmah proslediti takvo obaveštenje svim državama ugovornicama.