Utvrđivanje naknade za emisije pojedinačnih izvora zagađivanja SO2, NO2, praškastim materijama, i proizvedenim ili odloženim otpadom obvezniku naknade vrši ministarstvo u čijoj su nadležnosti poslovi zaštite životne sredine rešenjem za kalendarsku godinu, na osnovu izveštaja agencije za zaštitu životne sredine.
Agencija za zaštitu životne sredine dužna je da godišnji izveštaj iz
dostavi ministarstvu u čijoj su nadležnosti poslovi zaštite životne sredine do 30. aprila tekuće godine za prethodnu godinu.
Konačan obračun naknade vrši se na osnovu podataka o godišnjim količinama emisija SO2, NO2, praškastih materija odnosno otpada, u prethodnom obračunskom periodu i visine naknade za jednu tonu emisije i korektivnih podsticajnih koeficijenata.
Naknada za emisije SO2, NO2 i praškaste materije obračunava se prema izrazu:
N = N1 x E x Kk, gde je:
N – iznos naknade za emisiju SO2 u dinarima ili iznos naknade za emisiju NO2 u dinarima ili iznos naknade za emisiju praškastih materija u dinarima;
N1 – naknada za jednu tonu emisije SO2 ili naknada za jednu tonu emisije NO2 ili naknada za jednu tonu emisije praškastih materija;
E – količina emisije u tonama u kalendarskoj godini;
Kk – korektivni podsticajni koeficijent koji zavisi od količine i porekla emisije.
Korektivni podsticajni koeficijent za emisije SO2, NO2 i praškastih materija izračunava se prema izrazu Kk = k1 x k2 x k3 u kojem je:
k1 – korektivni podsticajni koeficijent prema godišnjoj količini emisije;
k2 – korektivni podsticajni koeficijent prema poreklu emisije;
k3 – korektivni podsticajni koeficijent prema propisanim graničnim vrednostima emisije.
Korektivni podsticajni koeficijent k1 utvrđuje se prema godišnjoj količini emisije SO2 i iznosi za:
1)
količinu emisije jednaku ili veću od 500 tona godišnje – 1,00;
2)
količinu emisije jednaku ili veću od 100, a manju od 500 tona godišnje – 0,83;
3)
količinu emisije veću od 0,1, a manju od 100 tona godišnje – 0,67.
Korektivni podsticajni koeficijent k1 utvrđuje se prema godišnjoj količini emisije NO2 i iznosi za:
1)
količinu emisije jednaku ili veću od 500 tona godišnje – 1,00;
2)
količinu emisije jednaku ili veću od 50, a manju od 500 tona godišnje – 0,83;
3)
količinu emisije veću od 0,03, a manju od 50 tona godišnje – 0,67.
Korektivni podsticajni koeficijent k1 utvrđuje se prema godišnjoj količini emisije praškastih materija i iznosi za:
1)
količinu emisije jednaku ili veću od 500 tona godišnje – 1,00;
2)
količinu emisije jednaku ili veću od 10, a manju od 500 tona godišnje – 0,83;
3)
količinu emisije veću od 0,01, a manju od 10 tona godišnje – 0,67.
Korektivni podsticajni koeficijent k2 utvrđuje se prema poreklu emisije SO2 ili NO2 ili praškastih materija i iznosi za:
1)
emisije usled sagorevanja goriva – 1,0;
2)
emisije iz tehnološkog procesa – 1,0.
Korektivni podsticajni koeficijent k3 utvrđuje se prema propisanim graničnim vrednostima emisije i iznosi za:
1)
vrednosti emisija utvrđene kontinualnim merenjem koje tokom kalendarske godine ne prelaze propisane granične vrednosti emisije i propisane uslove – 0,8;
2)
vrednosti emisije utvrđene kontinualnim merenjem koje tokom kalendarske godine prelaze propisane granične vrednosti emisije, odnosno propisane uslove i za vrednosti emisije koje nisu utvrđene kontinualnim merenjem – 1,0.
Na obračunavanje naknade za praškaste materije koje su emitovane iz asfaltnih baza, odnosno za proizvedeni ili odloženi otpad ne primenjuje se korektivni podsticajni koeficijent.