Naknade za plovidbu i korišćenje luka, pristaništa i objekata bezbednosti plovidbe na državnom vodnom putu su:

Luka i pristanište su prostor, odnosno objekti definisan zakonom kojim se uređuje plovidba i luke.

Obveznik naknade za upotrebu obale je primalac ili krcatelj čija se roba ukrcava ili iskrcava u luci, odnosno pristaništu ili privremenom pretovarnom mestu.

Ako je primalac ili krcatelj čija se roba ukrcava ili iskrcava u luci, odnosno pristaništu strano pravno lice, obveznik naknade je carinski zastupnik, predstavništvo tog pravnog lica koje je registrovano u Republici Srbiji, ili drugo pravno lice koje u ime i za račun stranog pravnog lica snosi troškove u Republici Srbiji.

U slučaju prevoza putnika, obveznik naknade za upotrebu obale je turistička agencija (organizator turističkog putovanja ili posrednik u prodaji turističkog putovanja) ili drugo pravno lice koje u ime i za račun stranog pravnog lica snosi troškove u Republici Srbiji.

Naknada za upotrebu obale naplaćuje se za svakog putnika koji prelazi preko linije obale.

Izuzetno od

stava 3. ovog člana

, obveznik naknade za upotrebu obale je putnik u slučaju kada namerava da se iskrca radi privremenog turističkog izlaska sa broda, a nije zaključio sa agentom broda ili turističkim operaterom ugovor kojim se uređuje plaćanje naknade.

Osnovica naknade za upotrebu obale je količina ukrcane, odnosno iskrcane robe izražena u tonama (t).

Izuzetno od

stava 1. ovog člana

, osnovica naknade za upotrebu obale za šljunak, pesak i kamene agregate je količina izražena u metrima kubnim (m³), za transportne kontejnere količina izražena u „TEUˮ, a za putnička vozila osnovica je broj vozila.

Osnovica naknade u putničkom saobraćaju je broj ukrcanih, odnosno iskrcanih putnika.

Visina naknade za upotrebu obale propisana je u Prilogu 8, Tabele 1. i 2. ovog zakona.

U teretnom saobraćaju naknadu za upotrebu obale utvrđuje Agencija za upravljanje lukama (u daljem tekstu: regulatorno telo za upravljanje lukama) rešenjem.

Utvrđivanje naknade vrši se na osnovu podataka iz prijave koju obveznik podnosi regulatornom telu nadležnom za upravljanje lukama najkasnije 24 časa nakon isplovljenja.

Obveznik naknade je u obavezi da navede tačne i potpune podatke u prijavi.

Količina i namena tereta koja je deklarisana u prijavi dokazuje se službenim dokumentom (teretnica, tovarni list, carinska dokumentacija i slično) čija se kopija dostavlja uz prijavu.

Broj putnika deklarisan u prijavi dokazuje se službenim dokumentom (brodskim raportom ili posebnom izjavom brodara, brodskog agenta ili turističkog operatera) koji se dostavljaju uz prijavu.

U putničkom saobraćaju regulatorno telo nadležno za upravljanje lukama, na osnovu podataka iz prijave koju putnik, brodski agent ili turistička agencija (organizator turističkog putovanja ili posrednik u prodaji turističkog putovanja) podnosi najkasnije 24 časa nakon isplovljenja broda, ispostavlja rešenje putniku, agentu broda ili turističkom operateru koji je organizator putovanja.

Ako do isplovljavanja broda iz luke, odnosno pristaništa dođe do promene podataka u odnosu na podatke iz prijave, obveznik naknade je dužan da regulatornom telu za upravljanje lukama odmah prijavi nastalu promenu.

Plaćanje se vrši najkasnije u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Naknada za upotrebu obale za ukrcavanje ili iskrcavanje utečnjenog naftnog gasa i utečnjenog prirodnog gasa umanjuje se za 30%.

Protiv rešenja iz

stava 1. ovog člana

može se izjaviti žalba ministarstvu u čijoj su nadležnosti poslovi saobraćaja, u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Žalba ne odlaže izvršenje rešenja.

Obrazac prijave iz

stava 2. ovog člana

propisuje regulatorno telo za upravljanje lukama.

Obveznik naknade za pristajanje je vlasnik ili brodar broda koji direktno, odnosno indirektno koristi luku, odnosno pristanište ili privremeno pretovarno mesto u svrhu ukrcavanja ili iskrcavanja robe ili putnika.

Obveznik naknade za pristajanje broda koji vije stranu zastavu je agent broda, odnosno predstavništvo privrednog društva koje je upisani vlasnik broda, a koje je registrovano u Republici Srbiji.

Osnovica naknade za pristajanje je nosivost broda za samohodne brodove izražena u tonama (t), snaga pogonskog motora po kilovatu (kW) za potiskivače i tegljače, kao i vreme provedeno u luci na ukrcavanju i/ili iskrcavanju robe ili putnika, odnosno dužina broda preko svega izražena u metrima (m) za putničke brodove kao i vreme provedeno u luci ili pristaništu.

Visina naknade za pristajanje propisana je u Prilogu 8, Tabela 3. ovog zakona.

Utvrđivanje naknade za pristajanje vrši regulatorno telo za upravljanje lukama rešenjem.

Utvrđivanje obaveze se vrši na osnovu podataka iz prijave koju je obveznik dužan da podnese regulatornom telu najkasnije 24 časa nakon isplovljenja broda.

Obveznik naknade je u obavezi da navede tačne i potpune podatke u prijavi.

Podaci za utvrđivanje naknade naznačeni u prijavi dokazuju se službenim dokumentom (brodsko svedočanstvo, svedočanstvo o baždarenju, raport broda i slično) čija se kopija dostavlja uz prijavu.

Plaćanje se vrši najkasnije u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Kada se plovilo snabdeva utečnjenim prirodnim gasom kao pogonskim gorivom na terminalu za snabdevanje broda pogonskim gorivom, naknada za pristajanje umanjuje se za 30%.

Protiv rešenja iz

stava 1. ovog člana

može se izjaviti žalba ministarstvu u čijoj su nadležnosti poslovi saobraćaja, u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Žalba ne odlaže izvršenje rešenja.

Obrazac prijave iz

stava 2. ovog člana

propisuje regulatorno telo za upravljanje lukama.

Obveznik naknade za ležarinu je vlasnik broda koji direktno, odnosno indirektno (preko drugog plovila) koristi luku, odnosno pristanište u bilo koju drugu svrhu različitu od one za koju se plaća naknada za pristajanje, a naročito kada:

Obveznik naknade za brod koji vije stranu zastavu je agent plovila, odnosno predstavništvo privrednog društva koje je upisani vlasnik plovila, a koje je registrovano u Republici Srbiji.

Osnovica naknade za ležarinu je dužina broda izražena u metrima (m) i nedeljiva 24 časa za svaki brod, koji počinje da teče šest časova nakon ukrcavanja, odnosno iskrcavanja robe, odnosno nakon isteka vremena određenog za boravak putničkog broda.

Visina naknade za ležarinu propisana je u Prilogu 8, Tabela 4. ovog zakona.

Utvrđivanje naknade vrši regulatorno telo za upravljanje lukama rešenjem.

Utvrđivanje naknade vrši se na osnovu podataka iz prijave koju je obveznik dužan da podnese regulatornom telu za upravljanje lukama najkasnije 24 časa nakon isplovljenja broda iz luke, odnosno pristaništa.

Obveznik naknade je u obavezi da navede tačne i potpune podatke u prijavi.

Obveznik naknade dužan je da utvrđeni iznos naknade za ležarinu plati najkasnije u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Za putnički brod koji koristi luku, odnosno pristanište u periodu između dve nautičke sezone, naknada se utvrđuje u iznosu od 33% od propisane visine naknade.

Protiv rešenja iz

stava 1. ovog člana

može se izjaviti žalba ministarstvu u čijoj su nadležnosti poslovi saobraćaja, u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Žalba ne odlaže izvršenje rešenja.

Obrazac prijave iz

stava 2. ovog člana

propisuje regulatorno telo za upravljanje lukama.

Od obaveze plaćanja naknada za korišćenje luka i pristaništa iz

člana 165. stav 1. tačka 1) ovog zakona

oslobođen je:

Viša sila iz

stava 1. tačka 2) podtačka (1) ovog člana

ne obuhvata pojavu leda na unutrašnjim vodnim putevima koja prouzrokuje sklanjanje broda u luku kao zimsko sklonište.

Naknada iz

člana 165. stav 1. tačka 1) ovog zakona

ne naplaćuje se u slučaju kada se plovilo snabdeva gorivom na terminalu za snabdevanje broda pogonskim gorivom.

Od obaveze plaćanja naknade za ležarinu oslobođen je vlasnik broda koji se koristi za potrebe obavljanja određenih lučkih delatnosti (boksaža plovila i slično), kao i vlasnik domaćeg broda koji koristi pristanište za sopstvene potrebe kojim upravlja kao lučki operater ili operativnu obalu u delu luke kojom upravlja kao lučki operater za stacioniranje tog broda tokom godine pod uslovom da dobije saglasnost regulatornog tela nadležnog za upravljanje lukama za korišćenje dela operativne obale luke u tu svrhu.

Naknade za korišćenje luka i pristaništa ne plaćaju plovila za korišćenje sidrišta u lukama, odnosno pristaništima kojima upravljaju operateri koji su to pravo stekli u procesu privatizacije, odnosno svojinske transformacije.

Prihodi ostvareni od naknada iz

člana 165. stav 1. ovog zakona

pripadaju i uplaćuju se na račun regulatornog tela nadležnog za upravljanje lukama do iznosa planiranih rashoda utvrđenih godišnjim finansijskim planom tog regulatornog tela, a višak iznad tog iznosa, uključujući i sredstva koja nisu utrošena na planirane rashode, pripadaju budžetu Republike Srbije.

Izuzetno, ukoliko su određeni delovi lučke infrastrukture u proglašenom lučkom području za čije se korišćenje plaća naknada iz člana 165. stav 1. tačka 1) ovog zakona u svojini lučkog operatera koji su to pravo stekli u procesu privatizacije, odnosno svojinske transformacije, shodno članu 217. stav 1. Zakona o plovidbi i lukama na unutrašnjim vodama („Službeni glasnik RSˮ, br. 73/10, 121/12, 18/15, 96/15 – dr. zakon, 92/16, 104/16 – dr. zakon, 113/17 – dr. zakon i 41/18), regulatorno telo za upravljanje lukama deo prihoda koji ne može da bude manji od 50% prihoda koji se ostvare naplatom naknada iz člana 165. stav 1. tačka 1) ovog zakona u toj luci, odnosno pristaništu, uplaćuje tom lučkom operateru.

Odredbe

stava 2. ovog člana

ne primenjuju se na lučke operatere koji su postupke privatizacije, na osnovu kojih su stekli pravo svojine na delovima lučke infrastrukture, započeli posle 4. juna 2003. godine, a što se utvrđuje uvidom u dokumentaciju iz postupka privatizacije.

Obveznik plaćanja naknada za plovidbu državnim vodnim putem ovog zakona je vlasnik plovila, agent plovila, odnosno predstavništvo privrednog društva koje je upisano kao vlasnik plovila, a koje je registrovano u Republici Srbiji ili brodar.

Obveznik naknada za korišćenje brodske prevodnice na državnom vodnom putu i naknada za korišćenje zimovnika na državnom vodnom putu je korisnik državnih vodnih puteva.

Osnovica naknade za plovidbu državnim vodnim putem, naknade za korišćenje brodske prevodnice na državnom vodnom putu i naknade za korišćenje zimovnika za teretne (samohodne brodove, potisnice i tegljenice) je nosivost teretnog plovila izražena u tonama (t), a za potisnice, tegljače, ostala plovila koja imaju sopstveni pogon, nisu teretni brodovi i koriste se u privredne svrhe kao i za putnička plovila je snaga pogonskog motora izražena u kW.

Visina naknade za plovidbu i korišćenje objekata bezbednosti plovidbe na državnom vodnom putu propisana je u Prilogu 9, Tabele 1–3. ovog zakona.

Utvrđivanje naknade vrši ministarstvo u čijoj su nadležnosti poslovi saobraćaja rešenjem, odnosno organ autonomne pokrajine u čijoj su nadležnosti plovidba i korišćenje objekata bezbednosti plovidbe na državnom vodnom putu za plovidbu i korišćenje objekata bezbednosti plovidbe koji se nalaze na teritoriji autonomne pokrajine.

Utvrđena obaveza iz

stava 1. ovog člana

plaća se u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

Rešenje iz

stava 1. ovog člana

je konačno i protiv njega se može pokrenuti upravni spor.

Od obaveze plaćanja naknada iz

člana 165. stav 1. tačka 2) ovog zakona

oslobođen je vlasnik javnog i ratnog plovila.

Prihodi ostvareni od naknada za plovidbu i korišćenje objekata bezbednosti plovidbe na državnom vodnom putu pripadaju budžetu Republike Srbije, odnosno budžetu autonomne pokrajine ako su naplaćeni za korišćenje državnog vodnog puta odnosno za korišćenje objekata bezbednosti plovidbe na državnom vodnom putu na teritoriji autonomne pokrajine.