Član 43. menja se i glasi: „Član 43. Psihijatar, uz prethodnu saglasnost direktora ustanove može da odobri razgovor lica sa mentalnim smetnjama, smeštenog u psihijatrijsku ustanovu, sa službenim licima ministarstva nadležnog za unutrašnje poslove koje je dužno da prethodno pismeno zatraži taj razgovor. Psihijatar uz prethodnu saglasnost direktora ustanove može da odobri razgovor lica sa mentalnim smetnjama, smeštenog u psihijatrijsku ustanovu, sa stručnim radnicima nadležnog organa starateljstva, samo kada to dozvoljava njegovo zdravstveno stanje, uz prethodnu saglasnost pacijenta. Zaštitnik građana, u skladu sa propisima, može da obavlja nenadzirane razgovore sa osobama hospitalizovanim u psihijatrijskim ustanovama, u okviru ostvarivanja mandata nacionalnog preventivnog mehanizma. Lice sa mentalnim smetnjama koje je smešteno u psihijatrijsku ustanovu, ima pravo da traži zaštitu svojih prava, u skladu sa zakonom kojim se uređuje oblast zaštite prava pacijenata. Zahtev osobe sa mentalnim smetnjama iz stava 4. ovog člana dokumentuje se u pisanoj formi u njegovoj medicinskoj dokumentaciji.ˮ