Medijske usluge civilnog sektora pružaju se radi zadovoljavanja specifičnih interesa pojedinih društvenih grupa (nacionalne manjine, omladina, stari, osobe sa invaliditetom itd.) i organizacija građana, a ne radi sticanja dobiti.

Pružalac medijske usluge iz

stava 1. ovog člana

može biti udruženje, zadužbina, fondacija, visokoškolska ustanova, crkva i verska zajednica.

Sadržaj programa koji proizvodi pružalac medijske usluge iz

stava 1. ovog člana

mora biti u vezi sa oblašću delovanja pružalaca medijske usluge iz

stava 2. ovog člana

.

Medijska usluga iz

stava 1. ovog člana

može se pružati u okviru lokalne odnosno regionalne zone pokrivanja, u skladu sa odredbama ovog zakona.

Na medijske usluge iz

stava 1. ovog člana

shodno se primenjuju odredbe zakona koji uređuje obaveze pružaoca medijske usluge javnog servisa u ostvarivanju opšteg interesa.

Dozvola za pružanje medijske usluge iz

stava 1. ovog člana

izdaje se bez obaveze plaćanja naknade.

Sredstva za pružanje medijske usluge iz

stava 1. ovog člana

mogu se obezbediti iz javnih sredstava namenjenih projektnom sufinansiranju, kao i iz donacija, priloga građana, sponzorstva i drugih izvora prihoda, u skladu sa posebnim zakonom.