Žig, odnosno pravo iz prijave može biti predmet zaloge i to na osnovu ugovora o zalozi, odluke suda, javnog izvršitelja ili drugog državnog organa, i to za svu ili samo za neke robe ili usluge.

Ugovor o zalozi iz

stava 1. ovog člana

sastavlja se u pismenoj formi i mora sadržati: dan zaključenja, ime i prezime ili poslovno ime, prebivalište ili boravište, odnosno sedište ugovornih strana, kao i dužnika ako su to različita lica, registarski broj žiga, odnosno broj prijave za priznanje žiga i podatke o potraživanju koje se obezbeđuje založnim pravom.

Zaloga iz

stava 1. ovog člana

upisuje se u Registar žigova na zahtev nosioca žiga, odnosno podnosioca prijave ili založnog poverioca.

O upisu zaloge iz

stava 1. ovog člana

u Registar žigova donosi se posebno rešenje.

Poverilac stiče založno pravo upisom u Registar žigova.

Kolektivni žig i žig garancije ne mogu biti predmet zaloge.

Na sva pitanja koja nisu regulisana ovim zakonom primenjuju se propisi kojima se uređuje bezdržavinska zaloga, obligacioni i svojinskopravni odnosi.

U Registar žigova upisuju se naročito sledeći podaci: podaci o zalogodavcu i dužniku, kada to nisu ista lica, kao i podaci o založnom poveriocu; registarski broj žiga, odnosno broj prijave za priznanje žiga; podaci o potraživanju koje se obezbeđuje založnim pravom uz naznačenje osnovnog i maksimalnog iznosa.

U Registar žigova upisuju se i sve promene podataka iz

stava 8. ovog člana

.

Nadležni organ bliže propisuje vrstu podataka iz

stava 8. ovog člana

koji se upisuju u Registar žigova.