Predmet zaštite u skladu sa ovim zakonom može biti samo topografija u obimu u kome je rezultat intelektualnog napora stvaraoca i u kome nije opštepoznata u industriji poluprovodničkih proizvoda.

Topografija koja se sastoji od kombinacije elemenata koji su opštepoznati u industriji poluprovodničkih proizvoda može biti predmet zaštite samo u obimu u kome kombinacija tih elemenata posmatrana u celini ispunjava uslove iz

stava 1. ovog člana

.

Zaštitu u skladu sa ovim zakonom uživa i deo zaštićene topografije koji se može samostalno upotrebljavati, kao i uređaj (glavna stvar) koji obuhvata poluprovodnički proizvod koji u sebi sadrži zaštićenu topografiju, ako se takav poluprovodnički proizvod ne može odvojiti od glavne stvari bez njenog oštećenja ili uništenja.

Zaštita koju uživa topografija poluprovodničkih proizvoda u skladu sa ovim zakonom ne može se proširiti na ideju, postupak, sistem, tehniku na kojoj je topografija zasnovana ili šifrovanu informaciju sadržanu u topografiji osim na samu topografiju.

Pravo na zaštitu topografije ima njen stvaralac.

Ako je topografija stvorena kao rezultat intelektualnog napora više stvaralaca, njima pripada zajedničko pravo na zaštitu.

Ako je topografija stvorena u radnom odnosu, pravo na zaštitu ima poslodavac stvaraoca topografije, ako ugovorom o radu nije drugačije ugovoreno.

Na topografije stvorene u radnom odnosu shodno se primenjuju odredbe zakona kojima se uređuje zaštita pronalazaka.

Ako je topografija stvorena na osnovu ugovora koji nije ugovor o radu, pravo na zaštitu ima ugovorna strana koja je topografiju naručila, ako nije drugačije ugovoreno.

Pravo na zaštitu imaju pravni sledbenici lica iz st. 1, 2, 3. i 5. ovog člana.

Ako više lica podnese prijavu za zaštitu zajednički stvorene topografije smatraće se, ako nije između njih drugačije određeno, da su njihovi idealni delovi jednaki.

Na sva pitanja međusobnih pravnih odnosa zajedničkih podnosilaca prijave koja nisu uređena ovim zakonom primenjivaće se odgovarajuće odredbe zakona kojim se uređuju svojinsko-pravni odnosi i obligacioni odnosi.

Pravo na zaštitu u skladu sa

članom 5. stav 1. ovog zakona

imaju fizička lica koja su državljani Republike Srbije, odnosno neke od država članica Svetske trgovinske organizacije (u daljem tekstu: STO) ili koja imaju prebivalište na teritoriji Republike Srbije, odnosno na teritoriji neke od država članica STO.

Pravo na zaštitu u skladu sa članom 5. st. 3. i 5. ovog zakona imaju:

Strana fizička lica koja nemaju prebivalište ili pravna lica koja nemaju sedište na teritoriji neke od država članica STO imaju pravo na zaštitu ako to proizilazi uz međunarodnih ugovora koji obavezuju Republiku Srbiju.

Ako pravo na zaštitu ne mogu ostvariti lica iz člana 5. st. 1, 3. i 5. ovog zakona jer ne ispunjavaju uslove iz

člana 6. ovog zakona

, onda pravo na zaštitu imaju lica koja ispunjavaju uslove iz

člana 6. stav 2. ovog zakona

, a koja:

Pravo na zaštitu imaju i pravni sledbenici lica iz

stava 1. ovog člana

.

Strano fizičko koje nema prebivalište ili pravno lice koje nema sedište na teritoriji Republike Srbije, u postupku pred nadležnim organom, mora zastupati lice upisano u Registar zastupnika koji vodi nadležni organ ili domaći advokat.

Na Registar zastupnika iz

stava 1. ovog člana

shodno se primenjuju odredbe zakona kojim se uređuju patenti, koje se odnose na Registar zastupnika.