Umrli se može sahraniti pre nego što se njegova smrt upiše u evidenciju iz

člana 7. ovog zakona

, na osnovu dozvole organa uprave na čijoj teritoriji će se umrli sahraniti, ako iz opravdanih razloga nije bilo moguće prijaviti njegovu smrt matičaru.

U Matičnom registru vodi se Evidencija o izdatim dozvolama iz

stava 1. ovog člana

koja sadrži sledeće podatke: redni broj upisa; datum upisa u evidenciju; organ koji je doneo rešenje, broj i datum rešenja o dozvoli da se umrli sahrani pre prijave činjenice smrti matičaru; podaci o umrlom, i to: ime i prezime umrlog i prezime određeno pri rođenju; pol umrlog; dan, mesec, godina i čas smrti; mesto i opština/grad smrti; država smrti; dan, mesec i godina rođenja; mesto i opština/grad rođenja, država rođenja; JMBG, odnosno EBS i adresa umrlog u trenutku smrti.

Organ uprave koji je izdao dozvolu iz

stava 1. ovog člana

dužan je da istu dostavi matičaru prema mestu gde je činjenica smrti nastala, radi upisa u evidenciju iz

stava 2. ovog člana

.

Podaci iz evidencije iz

stava 2. ovog člana

čuvaju se trajno u svrhu pravne sigurnosti u vezi sa upisom podataka i sprečavanja eventualnih zloupotreba u vezi sa identitetom lica koje je sahranjeno pre upisa smrti u evidenciju iz

člana 7. ovog zakona

.