Zgrade ili posebni delovi zgrada u javnoj svojini sa korisnom površinom većom od 250 m2 koje koriste organi državne uprave i drugi organi i organizacije Republike Srbije, organi i organizacije autonomne pokrajine, organi jedinica lokalne samouprave i javne ustanove, kao i druge javne službe, moraju da imaju sertifikat o energetskim svojstvima zgrade, odnosno posebnog dela zgrade, u skladu sa propisima kojima se uređuje izgradnja objekata i energetska sertifikacija zgrada.

Sertifikat o energetskim svojstvima zgrada iz

stava 1. ovog člana

izdaje se na način predviđen propisima kojima se uređuje izgradnja objekata i energetska sertifikacija zgrada.

Prva strana sertifikata o energetskim svojstvima zgrade koja sadrži energetski razred zgrade, mora biti izložena na zgradama iz

stava 1. ovog člana

na uočljivom i za javnost jasno vidljivom mestu.

Mere energetske efikasnosti na zgradama centralne vlasti koje imaju pojedinačnu ukupnu korisnu površinu veću od 250 m2, primenjuju se na način da se svake godine energetski sanira utvrđeni procenat zbira ukupne neto površine svih takvih zgrada, pri čemu sanirane zgrade moraju dostići svojstva koja ne mogu biti niža od minimalnih zahteva za energetska svojstva zgrada, propisanih u skladu sa propisima kojima se uređuje izgradnja objekata i energetska sertifikacija zgrada.

Ako se energetska sanacija sprovede na više od utvrđenog procenta zbira ukupne neto površine zgrada centralne vlasti predviđene za sanaciju iz

stava 1. ovog člana

u određenoj godini, višak će se uračunati u godišnju stopu ostvarene energetske sanacije bilo koje od prethodne ili sledeće tri godine.

Zgradama iz

stava 1. ovog člana

, koje su energetski sanirane, smatraju se i nove zgrade koje ispunjavaju propisane minimalne zahteve energetske efikasnosti zgrada u skladu sa propisima kojima se uređuje izgradnja objekata i energetska sertifikacija zgrada, a pribavljene su u vlasništvo Republike Srbije i koriste se kao zamena za zgrade centralne vlasti koje su prodate, srušene ili su prestale da se koriste u dve prethodne godine zbog intenzivnijeg korišćenja drugih zgrada.

Vlada, na predlog Ministra, utvrđuje spisak zgrada centralne vlasti koje su predmet energetske sanacije iz

stava 1. ovog člana

, koji se prema potrebi ažurira.

Vlada može iz spiska zgrada iz

stava 1. ovog člana

izuzeti zgrade koje nije ekonomski isplativo energetski sanirati zbog njihovog životnog veka ili tehnički nije izvodljivo, jer se radi o zgradama koje su u zoni zaštićenog prirodnog ili predstavljaju zaštićeno kulturno dobro, zgradama koje služe u svrhu odbrane zemlje ili imaju namenu koja ne dozvoljava izvođenje radova na energetskoj sanaciji.

Vlada na predlog Ministra donosi plan energetske sanacije zgrada centralne vlasti, kojim se naročito utvrđuje i procenat iz

stava 1. ovog člana

.

Prilikom izrade plana iz

stava 6.

ovog zakona, prednost se može dati zgradama sa lošijim energetskim svojstvima, ako je to troškovno opravdano i tehnički izvodljivo.

Investitor je dužan da instalaciju za predaju toplotne energije svake nove zgrade ili zgrade koja se detaljno energetski sanira, opremi:

U slučaju da se zgrada detaljno energetski sanira investitor će je opremiti uređajima iz

stava 1. ovog člana

, ukoliko je to tehnički izvodljivo i troškovno opravdano.

Zgrada se detaljno energetski sanira ukoliko je ukupna predračunska vrednost radova na energetskoj sanaciji veća od 25% vrednosti zgrade, isključujući vrednost zemljišta na kojem se zgrada nalazi.

Ministar propisuje metodološki okvir određivanja tehničke izvodljivosti i troškovne opravdanosti aktivnosti iz

stava 2. ovog člana

.