Član 24. menja se

i glasi: „Član 24. Pre uzimanja ljudskih organa sa umrlog lica kod kojeg je utvrđena smrt, u skladu sa ovim zakonom, doktor medicine koji je na čelu tima za uzimanje ljudskih organa, dužan je, zajedno sa koordinatorom, odnosno članom koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, da proveri: 1) identitet umrlog lica; 2) da li je izjava o darivanju data ili je opozvana, u skladu sa ovim zakonom; 3) da li je izjava o protivljenju data ili je opozvana, u skladu sa ovim zakonom. Kada koordinator, odnosno član koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, utvrdi da izjava o darivanju nije data ili je opozvana i da izjava o protivljenju nije data ili je opozvana, u skladu sa ovim zakonom, dužan je da bez odlaganja, po redosledu prvenstva utvrđenom

u članu 22a stav 15. ovog zakona

, obavesti člana porodice o smrti potencijalnog davaoca i informiše ga o pravu da da ili odbije saglasnost. Koordinator, odnosno član koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, može pristupiti obaveštavanju člana porodice nižeg reda prvenstva samo ako član porodice višeg reda prvenstva ne postoji ili ako u prvom pokušaju obaveštavanja nije dostupan ili ako se odmah po obaveštavanju ne izjasni o davanju ili odbijanju saglasnosti. Koordinator, odnosno član koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, dužan je da zahteva da se član porodice izjasni o davanju ili odbijanju saglasnosti odmah nakon što bude obavešten o smrti potencijalnog davaoca kako se ne bi ugrozila mogućnost uzimanja ljudskih organa i njihova bezbednost radi presađivanja drugom licu s obzirom na klinički status potencijalnog davaoca. Kada se u skladu sa ovim zakonom utvrdi smrt lica koje nije državljanin Republike Srbije, odnosno nema stalno nastanjenje u Republici Srbiji, koordinator, odnosno član koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, dužan je da bez odlaganja, po redosledu prvenstva utvrđenom

u članu 22a stav 24. ovog zakona

, obavesti člana porodice tog umrlog lica o smrti potencijalnog davaoca i informiše ga o pravu da da ili odbije pismeni pristanak. Odredbe st. 3-4. ovog člana shodno se primenjuju i na slučajeve uzimanja ljudskih organa sa umrlog lica koje nije državljanin Republike Srbije, odnosno nema stalno nastanjenje u Republici Srbiji. O radnjama iz st. 2-6. ovog člana, koordinator, odnosno član koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, dužan je da bez odlaganja sačini zabelešku, koja se čuva u medicinskoj dokumentaciji. Koordinator, odnosno član koordinacionog tima iz

člana 22a stav 20. ovog zakona

, prilikom obaveštavanja članova porodice umrlog lica u skladu sa ovim zakonom, obrađuje samo one podatke o ličnosti koji su neophodni za utvrđivanje identiteta članova porodice umrlog lica i njihovog svojstva u odnosu na umrlo lice, u skladu sa zakonom kojim se uređuje zaštita podataka o ličnosti. Pri uzimanju ljudskih organa, telo umrlog davaoca ljudskih organa tretira se sa poštovanjem njegovog dostojanstva i dostojanstva njegove porodice i preduzimaju se sve potrebne mere kako bi se povratio spoljašnji izgled umrlog davaoca ljudskih organa. Za potrebnu brigu o telu umrlog davaoca ljudskih organa nakon uzimanja ljudskih organa zadužen je tim za uzimanje ljudskih organa iz

stava 1. ovog člana

. Način postupanja koordinatora za darivanje ljudskih organa, odnosno članova koordinacionog tima za darivanje ljudskih organa, u izvršavanju zadataka utvrđenih ovim zakonom, propisuje ministar nadležan za poslove zdravlja.”