Posle izbrisanog člana 62. dodaju se naslov, nazivi čl. 62a, 62b, 62v, 62g, 62d, 62ž i 62z i čl. 62a - 62z, koji glase:
„Pravila protiv premeštanja dobiti
Pravilo o ograničenju kamate
Član 62a
Poreski obveznik kao rashod može priznati prekoračene troškove zaduživanja nastale u poreskom periodu samo do:
1) 30% dobiti pre kamata, poreza i amortizacije (EBITDA) ili
2) 3.000.000,00 evra u dinarskoj protivvrednosti po srednjem kursu Narodne banke Srbije na poslednji dan poreskog perioda, ako se tako dobije veći iznos od iznosa iz tačke 1) ovog stava.
U smislu stava 1. ovog člana, troškovima zaduživanja smatraju se kamate na sve oblike duga, drugi troškovi ekonomski istovetni kamati i troškovi koji su nastali u vezi sa prikupljanjem sredstava, što, između ostalog, uključuje plaćanja u okviru zajmova kojima se učestvuje u dobiti, pripisane kamate na instrumente poput zamenljivih obveznica i obveznica bez kupona, iznosi u okviru alternativnih finansijskih aranžmana kao što je islamsko bankarstvo, element finansijske naknade plaćanja finansijskog lizinga, kapitalizovana kamata koja je uključena u vrednost imovine ili amortizacija kapitalizovane kamate, iznosi koji se mere upućivanjem na povraćaj finansiranja u skladu sa pravilima o transfernim cenama, ako je primenljivo, iznosi nominalnih kamata u okviru izvedenih instrumenata ili aranžmani za zaštitu od rizika u odnosu na zaduživanje lica, pozitivne ili negativne kursne razlike pri pozajmljivanju i instrumenti povezani sa prikupljanjem sredstava, naknade za garancije za finansijske aranžmane, mehanizmi naknade i slični troškovi koji se odnose na zaduživanje.
Pri izračunavanju EBITDA-e za potrebe stava 1. ovog člana uzimaju se u obzir samo oporezivi prihodi, te se dobiti pre poreza dodaju poreski priznati troškovi amortizacije utvrđeni prema ovom zakonu, kao i ukupni troškovi zaduživanja.
Odredbe o ograničenju odbitka kamate iz stava 1. ovog člana ne primenjuje:
1) samostalni poreski obveznik, odnosno onaj koji nije deo konsolidovane grupe za računovodstvene potrebe i koji nema nijedno povezano lice u smislu člana 62b stava 7. ovog zakona ili stalnu poslovnu jedinicu, te ako ne prima ili ne odobrava zajmove svojim članovima ili akcionarima i
2) poreski obveznik koji je finansijsko društvo.
U smislu stava 4. tačka 2) ovog člana, finansijsko društvo je svako lice koji se pojavljuje u bilo kom od sledećih organizaciono-pravnih oblika: kreditna institucija, investiciono društvo, društvo za upravljanje, UAIF (upravitelj alternativnim investicionim fondovima), investicioni fond (UCITS i AIF), društvo za osiguranje, društvo za reosiguranje, institucija za strukovno penzijsko osiguranje, penzijsko društvo, penzijski fond, centralna ugovorna strana u smislu Uredbe EU 648/2012, centralni registar hartija od vrednosti, a koji se utvrđuju u skladu sa posebnim propisima kojima se uređuje rad i osnivanje finansijskih društava.
Poreski obveznik može pri izračunavanju prekoračenih troškova zaduživanja isključiti zajmove upotrebljene za finansiranje dugoročnih javnih infrastrukturnih projekata ako su nosilac projekta, troškovi zaduživanja, imovina i prihod unutar EU, pri čemu se sav prihod od dugoročnog javnog infrastrukturnog projekta isključuje iz EBITDA-e poreskog obveznika.
Dugoročni javni infrastrukturni projekat iz stava 6. ovog člana znači projekat kojim se osigurava, nadograđuje, upravlja i/ili održava imovina velikih razmera za koju država članica EU smatra da je u opštem javnom interesu.
Poreski obveznik može prekoračene troškove zaduživanja iz stava 1. ovog člana utvrđene u poreskom periodu prenositi u sledeća tri poreska perioda, ali u svakom poreskom periodu do iznosa utvrđenog prema stavu 1. ovog člana.
Za iznose prekoračenih troškova zaduživanja koji su veći od iznosa iz stava 1. ovog člana poreski obveznik uvećava poresku osnovicu.
Izuzetno od stava 10. ovog člana, poreski obveznici koji primenjuju odredbe čl. 59 - 61a ovog zakona, iznos poreski nepriznatih troškova iz stava 1. ovog člana umanjuju iznosima za koje se povećava poreska osnovica utvrđena prema tim članovima ovog zakona.
Način sprovođenja i uslove za iskazivanje i priznavanje rashoda u skladu sa ovim članom bliže uređuje ministar finansija.
Pravilo o kontrolisanim inostranim društvima
Član 62b
Kontrolisanim inostranim društvom poreskog obveznika smatra se svako lice koje se pojavljuje u bilo kom organizaciono-pravnom obliku ili stalna poslovna jedinica smeštena u drugoj državi čija dobit ne podleže porezu ili je neoporeziva u toj državi ako su ispunjeni sledeći uslovi:
1) u slučaju lica, ako sam poreski obveznik ili zajedno sa povezanim licima učestvuje direktno ili indirektno sa više od 50% glasačkih prava ili je direktni ili indirektni vlasnik više od 50% kapitala ili ostvaruje pravo na prijem više od 50% dobiti tog lica, i
2) stvarni porez na dobit koji je lice ili stalna poslovna jedinica platila u inostranstvu (drugoj državi članici EU) manji je od razlike između poreza na dobit koji bi se naplatio licu ili stalnoj poslovnoj jedinici prema zakonu i stvarnog poreza na dobit koji je lice ili stalna poslovna jedinica platila.
Ako se lice ili stalna poslovna jedinica smatra kontrolisanim inostranim društvom u skladu sa stavom 1. ovog člana, poreski obveznik je dužan da u poresku osnovicu uključi neraspoređenu dobit lica ili stalne poslovne jedinice koja proizlazi iz sledećih kategorija prihoda:
1) kamata ili drugog prihoda od finansijske imovine;
2) naknada za licence ili bilo kog drugog prihoda od intelektualne svojine;
3) dividende, udela u dobiti i prihoda od raspolaganja akcijama ili udelima;
4) finansijskog lizinga;
5) osiguranja, bankarstva i ostalih finansijskih delatnosti;
6) od prodaje i usluga, nastalih od robe i usluga nabavljenih od povezanih društava i prodatih povezanim društvima, sa malo ili nimalo dodate ekonomske vrednosti.
Stav 2. ovog člana ne primenjuje se ako kontrolisano inostrano društvo obavlja stvarnu ekonomsku delatnost uz pomoć osoblja, opreme, imovine i zgrada, što se potvrđuje relevantnim činjenicama i okolnostima.
Ako prihodi iz stava 2. ovog člana čine jednu trećinu ili manje od jedne trećine ukupnih prihoda lica ili stalne poslovne jedinice, lice ili stalna poslovna jedinica ne smatra se kontrolisanim inostranim društvom.
Izuzetno od stava 1. ovog člana, finansijska društva utvrđena prema članu 62a stav 6. ovog zakona ne smatraju se kontrolisanim inostranim društvima ako jedna trećina ili manje od jedne trećine prihoda iz stava 2. ovog člana proizlazi iz transakcija sa poreskim obveznikom ili njegovim povezanim društvima.
Odredbe st. 4. i 5. ovog člana ne primenjuju se kada se lice ili stalna poslovna jedinica nalazi u državama koje se nalaze na EU listi nekooperativnih jurisdikcija u poreske svrhe.
Za potrebe utvrđivanja kontrolisanog inostranog društva, a nezavisno od člana 59. ovog zakona, povezanim licima iz stava 1. tačka 1) ovog člana smatraju se:
1) lice u kojem poreski obveznik direktno ili indirektno poseduje udeo u smislu prava glasa ili vlasništva kapitala od 25% ili više ili ostvaruje pravo na prijem od 25% ili više dobiti tog lica;
2) fizička lica, pravna lica i ostali oblici organizovanja koji direktno ili indirektno poseduju udeo u smislu prava glasa ili vlasništva kapitala poreskog obveznika od 25% ili više ili ostvaruju pravo na prijem od 25% ili više dobiti tog poreskog obveznika, i
3) ako fizičko lice, direktno ili indirektno poseduje udeo od 25% ili više u poreskom obvezniku i jednom ili više lica, sva dotična lica, uključujući poreskog obveznika, smatraju se povezanim licima.
Način iskazivanja podataka o kontrolisanim inostranim društvima i uključivanju u oporezivu dobit neraspoređene dobiti ovih lica od strane poreskih obveznika bliže uređuje ministar finansija.
Izračunavanje dobiti kontrolisanog inostranog društva
Član 62v
Iznos dobiti kontrolisanog inostranog društva ili stalne poslovne jedinice koja se prema članu 62b stav 2. ovog zakona uključuje u poresku osnovicu poreskog obveznika, izračunava se na način propisan za poreske obveznike rezidente, a udeo poreskog obveznika u dobiti izračunava se na način definisan u članu 62b stav 1. tačka 1) ovog zakona. Gubici lica ili stalne poslovne jedinice ne uključuju se u poresku osnovicu.
Podatke potrebne za utvrđivanje kontrolisanih inostranih društava iz člana 62b ovog zakona i podatke o iznosu dobiti koja se prema stavu 1. ovog člana uključuje u poresku osnovicu, dužan je da uz prijavu poreza na dobit dostavi svaki poreski obveznik koji direktno ili indirektno učestvuje u upravljanju, nadzoru, kapitalu ili ostvaruje pravo na učestvovanje u dobiti lica ili stalne poslovne jedinice smeštene u inostranstvu.
Ako je kontrolisano inostrano društvo ili stalna poslovna jedinica platila porez na dobit za poreski period u kojem je ta dobit bila, u skladu sa članom 62b stav 2. ovog zakona, uključena u poresku osnovicu, plaćeni porez uračunava se u skladu sa članom 52. ovog zakona.
Način izračunavanja dobiti kontrolisanog inostranog društva, uključivanjem ove dobiti u poresku osnovicu poreskih obveznika i dokumentaciju potrebnu za izračunavanje bliže uređuje ministar finansija.
Izlazno oporezivanje
Član 62g
Poreski obveznik dužan je da u poresku osnovicu uključi kapitalni dobitak koji je utvrđen kao razlika između tržišne vrednosti imovine i njene vrednosti utvrđene za potrebe oporezivanja kada prenosi:
1) imovinu u svoju stalnu poslovnu jedinicu u drugoj državi članici EU ili trećoj zemlji, ako zbog prenosa prestaje pravo oporezivanja prenesene imovine iako imovina ostaje u pravnom i ekonomskom vlasništvu poreskog obveznika;
2) imovinu iz stalne poslovne jedinice u svoje sedište ili drugu stalnu poslovnu jedinicu u drugoj državi članici EU ili trećoj zemlji, ako zbog prenosa prestaje pravo oporezivanja prenesene imovine, ili
3) poslovanje koje sprovodi stalna poslovna jedinica u drugu državu članicu EU ili treću zemlju, tako da pravo oporezivanja poslovanja stalne poslovne jedinice stiče druga država članica EU ili treća zemlja, a da pri tome ne postaje rezident te države članice EU ili treće zemlje.
Odredbe stava 1. ovog člana primenjuje i poreski obveznik kada prenosi svoj poreski status rezidenta iz Republike u drugu državu članicu EU ili treću zemlju, odnosno postaje rezident te države ili treće zemlje, osim u slučaju one imovine koja ostaje povezana sa stalnom poslovnom jedinicom u Republici.
Poreski obveznik koji prema st. 1. i 2. ovog člana preuzima imovinu iz druge države, za poreske potrebe prihvata utvrđene vrednosti imovine samo ako u trenutku prenosa odražavaju tržišnu vrednost.
Odredbe st. 1. i 2. ovog člana ne primenjuju se ako je imovina određena za vraćanje u roku od 12 meseci ili ako se prenosi imovina koja se odnosi na finansiranje hartija od vrednosti, imovina koja se daje kao garancija ili kada se prenos imovine obavlja kako bi se ispunili bonitetni kapitalni zahtevi ili u svrhu upravljanja likvidnošću.
Poreski obveznik je dužan da promene iz stava 1. tačka 3) i stava 2. ovog člana u roku od osam dana prijavi Poreskoj upravi.
Iznos iz stava 1. ovog člana poreski obveznik može, uz odgovarajuću garanciju, uključiti u poresku osnovicu tokom pet poreskih perioda, u slučaju prenosa imovine u drugu državu članicu EU ili treću zemlju koja je potpisnica sporazuma o evropskom ekonomskom prostoru sa kojom je zaključen sporazum o uzajamnoj pomoći u pogledu naplate poreskih potraživanja koji je istovetan uzajamnoj pomoći predviđenoj Direktivom Saveta 2010/24/EU o uzajamnoj pomoći kod naplate potraživanja vezanih za poreze, carine i druge mere ili je takav sporazum zaključen sa EU. Tokom perioda odlaganja poreskom obvezniku će se obračunati kamate.
Način utvrđivanja i prijavljivanja kapitalnih dobitaka u skladu sa ovim članom bliže uređuje ministar finansija.
Hibridne neusklađenosti
Član 62d
U smislu čl. 62đ - 62z ovog zakona navedeni pojmovi imaju sledeće značenje:
1) odbitak je iznos za koji se smatra da se može odbiti od oporezivog prihoda u skladu sa zakonima jurisdikcije isplatioca ili jurisdikcije investitora. Izraz „koji se može odbiti” tumači se u skladu sa tim;
2) neusklađenost znači dvostruki odbitak ili odbitak bez uključivanja u prihode;
3) dvostruki odbitak znači odbitak istog plaćanja, troškova ili gubitaka u jurisdikciji iz koje potiče plaćanje, u kojoj su nastali troškovi ili u kojoj su pretrpljeni gubici (jurisdikcija isplatioca) i u drugoj jurisdikciji (jurisdikcija investitora). U slučaju plaćanja hibridnog lica ili stalne poslovne jedinice, jurisdikcija isplatioca je jurisdikcija u kojoj hibridno lice ili stalna poslovna jedinica imaju poslovno sedište ili jurisdikcija u kojoj su smešteni;
4) odbitak bez uključivanja podrazumeva odbitak plaćanja ili pretpostavljenog plaćanja između sedišta i stalne poslovne jedinice ili između dve ili više stalnih poslovnih jedinica u svakoj jurisdikciji za koju se smatra da je u njoj izvršeno to plaćanje ili pretpostavljeno plaćanje (jurisdikcija isplatioca) bez pripadajućeg uključivanja tog plaćanja ili pretpostavljenog plaćanja u poreske svrhe u jurisdikciji primaoca plaćanja;
5) jurisdikcija primaoca plaćanja je svaka jurisdikcija u kojoj je to plaćanje ili pretpostavljeno plaćanje primljeno ili se smatra primljenim u skladu sa zakonima bilo koje druge jurisdikcije;
6) uključivanje znači iznos koji se uzima u obzir u oporezivom prihodu u skladu sa zakonima jurisdikcije primaoca plaćanja. Plaćanje u okviru finansijskog instrumenta ne smatra se uključenim u meri u kojoj plaćanje ispunjava uslove za bilo koju poresku olakšicu isključivo zbog načina na koji se to plaćanje definiše u skladu sa zakonima jurisdikcije primaoca plaćanja. Izraz „uključen” tumači se u skladu sa tim;
7) poreska olakšica znači oslobođenje od poreza, smanjenje poreske stope ili svaki poreski odbitak ili povraćaj poreza (koji ne uključuju odbitak za poreze po odbitku);
8) prihod koji se dvostruko uključuje znači svaku stavku prihoda koja se uključuje u skladu sa zakonima obe jurisdikcije u kojima je nastala neusklađenost;
9) lice znači fizičko lice ili pravno lice ili drugi poreski obveznik;
10) hibridno lice znači svako lice ili pravno-privredni aranžman koji se smatra poreskim obveznikom u skladu sa zakonima jedne jurisdikcije i čiji se prihod ili rashod smatra prihodom ili rashodom jednog ili više lica u skladu sa zakonima druge jurisdikcije;
11) finansijski instrument znači svaki instrument u meri u kojoj dovodi do povraćaja na finansijska sredstva ili sopstveni kapital, a koji se oporezuje u skladu sa pravilima za oporezivanje dužničkog kapitala, vlasničkog kapitala ili derivata u skladu sa zakonima jurisdikcije primaoca plaćanja ili jurisdikcije isplatioca, i obuhvata hibridni prenos;
12) finansijski trgovac je lice koji u okviru svog poslovanja redovno kupuje i prodaje finansijske instrumente za sopstveni račun u svrhu ostvarivanja dobiti;
13) hibridni prenos znači svaki aranžman za prenos finansijskog instrumenta ako se, u poreske svrhe, za pripadajući prinos na preneseni finansijski instrument smatra da ga je istovremeno dobilo više strana koje učestvuju u tom aranžmanu;
14) tržišni hibridni prenos znači svaki hibridni prenos koji finansijski trgovac sprovodi u okviru svog redovnog poslovanja, a ne kao deo strukturiranog aranžmana;
15) stalna poslovna jedinica koja nije uzeta u obzir znači svaki aranžman koji se u skladu sa zakonima jurisdikcije sedišta smatra razlogom za dodelu statusa stalne poslovne jedinice, a koji se u skladu sa zakonima druge jurisdikcije ne smatra razlogom za dodelu statusa stalne poslovne jedinice;
16) strukturirani aranžman znači aranžman koji uključuje hibridnu neusklađenost u kojem je cena te neusklađenosti uvrštena u uslove aranžmana ili aranžman koji je osmišljen kako bi njime nastala hibridna neusklađenost, osim ako se od poreskog obveznika ili povezanog društva nije moglo u razumnoj meri očekivati da su upoznati sa postojanjem hibridne neusklađenosti i nisu imali učešća u vrednosti poreske olakšice nastale iz hibridne neusklađenosti.
Za primenu čl. 62e i 62ž ovog zakona definicija povezanih lica iz člana 62b stav 7. ovog zakona dopunjuje se na sledeći način:
1) ako do neusklađenosti dolazi prema stavu 1. tač. 2), 3), 4), 5) i 7) ovog člana ili ako je sprovedeno usklađivanje u skladu sa članom 62e stav 4. i članom 62ž ovog zakona, definicija povezanog društva menja se tako da se zahtev za udelom od 25% zamenjuje zahtevom za udelom od 50%;
2) smatra se da fizičko lice ili pravno lice, koji deluje zajedno sa drugim licem u smislu glasačkih prava u licu ili u smislu vlasništva kapitala lica, ima udeo u svim glasačkim pravima tog lica koje ima drugo lice, odnosno da ima udeo u celokupnom vlasništvu kapitala tog lica koji drži drugo lice;
3) povezano društvo znači i lice koji je deo iste konsolidovane grupe za potrebe računovodstva, kao i poreski obveznik ili društvo u kojem poreski obveznik ima znatan uticaj na upravljanje ili društvo koje ima znatan uticaj na upravljanje poreskog obveznika.
Član 62đ
Smatra se da dolazi do hibridne neusklađenosti u situacijama kada:
1) plaćanje u okviru finansijskog instrumenta dovodi do odbitka bez uključivanja, te takvo plaćanje nije uključeno u razumnom roku, a neusklađenost se može pripisati razlikama u definicijama instrumenta ili plaćanja u okviru njega;
2) plaćanje hibridnom licu dovodi do odbitka bez uključivanja, te je ta neusklađenost rezultat razlika u raspodeli plaćanja hibridnom licu u skladu sa zakonima jurisdikcije poslovnog sedišta (osnivanja) ili registracije hibridnog lica i jurisdikcije svakog lica sa udelom u tom hibridnom licu;
3) plaćanje licu sa jednom ili više stalnih poslovnih jedinica dovodi do odbitka bez uključivanja, te je ta neusklađenost rezultat razlika u raspodeli plaćanja između sedišta i stalne poslovne jedinice ili između dve ili više stalnih poslovnih jedinica istog lica u skladu sa zakonima jurisdikcija u kojima to lice posluje;
4) plaćanje dovodi do odbitka bez uključivanja kao rezultat plaćanja stalnoj poslovnoj jedinici koja nije uzeta u obzir;
5) plaćanje hibridnog lica dovodi do odbitka bez uključivanja, te je ta neusklađenost rezultat činjenice da, u skladu sa zakonima jurisdikcije primaoca plaćanja, plaćanje nije uzeto u obzir;
6) pretpostavljeno plaćanje između sedišta i stalne poslovne jedinice ili između dve ili više stalnih poslovnih jedinica dovodi do odbitka bez uključivanja, te je ta neusklađenost rezultat činjenice da, u skladu sa zakonima jurisdikcije primaoca plaćanja, plaćanje nije uzeto u obzir;
7) dolazi do dvostrukog odbitka ili
8) dolazi do stvaranja strukturiranog aranžmana.
Za primenu stava 1. tačka 1) ovog člana smatra se da je plaćanje u okviru finansijskog instrumenta uključeno u oporezive prihode u razumnom roku ako:
1) jurisdikcija primaoca plaćanja uključuje plaćanje u poreskom periodu koji započinje u roku od 12 meseci od kraja poreskog perioda isplatioca ili
2) je razumno očekivati da će jurisdikcija primaoca plaćanja uključiti plaćanje u budućem poreskom periodu, te uslovi plaćanja odgovaraju onima za koje bi se očekivalo da bi bili dogovoreni među nepovezanim licima.
Izuzetno od stava 1. ovog člana, smatra se da ne dolazi do hibridne neusklađenosti ako:
1) finansijski trgovac obavlja plaćanje koje odgovara pripadajućem prinosu na preneseni finansijski instrument u okviru stava 1. tačke 1) ovog člana uz uslov da je u jurisdikciji isplatioca finansijski trgovac obavezan da u prihod uključi sve iznose primljene u vezi sa prenesenim finansijskim instrumentom;
2) se u slučajevima iz stava 1. tač. 5), 6) i 7) ovog člana u jurisdikciji isplatioca omogućuje prebijanje odbitka sa iznosom prihoda koji se dvostruko uključuje ili
3) ne nastaje među povezanim licima utvrđenim prema članu 62b stav 7. i članu 62d stav 2. ovog zakona, između poreskog obveznika i povezanog društva, između sedišta i stalne poslovne jedinice, između dve ili više stalnih poslovnih jedinica istog lica ili u okviru strukturiranog aranžmana.
Član 62e
U slučaju kada hibridna neusklađenost rezultira dvostrukim odbitkom, poreski obveznik koji je:
1) investitor, odnosno fizičko ili drugo lice koje ima direktno ili indirektno učešće u kapitalu ili glasačkom pravu primaoca, ne može iskazati poreski priznati odbitak;
2) isplatilac, ne može iskazati poreski priznati odbitak ako se odbitak ne uskraćuje u jurisdikciji investitora.
Stav 1. ovog člana ne primenjuje se u slučaju kada se odbitak može prebiti sa prihodom koji se dvostruko uključuje u poresku osnovicu, nezavisno od toga da li nastaje u tekućem ili sledećem poreskom periodu.
U slučaju kada hibridna neusklađenost rezultira odbitkom bez uključivanja, poreski obveznik koji je:
1) isplatilac, ne može iskazati poreski priznati odbitak, odnosno rashod;
2) primalac, uključuje u poresku osnovicu iznos plaćanja koji bi inače doveo do neusklađenosti ako se odbitak ne uskraćuje u jurisdikciji isplatioca.
Poreski obveznik ne može iskazati poreski priznati odbitak za plaćanje u slučaju kada takvim plaćanjem direktno ili indirektno finansira rashod koji se može odbiti i koji dovodi do hibridne neusklađenosti na osnovu transakcije ili niza transakcija sa povezanim društvima ili transakcija koje se sklapaju kao deo strukturiranog aranžmana, osim ako je jedna od jurisdikcija uključenih u transakciju ili niz transakcija sprovela istovetno usklađivanje takve hibridne neusklađenosti.
U slučaju kada hibridna neusklađenost uključuje prihod stalne poslovne jedinice koja nije uzeta u obzir, poreski obveznik je dužan da uključi prihod koji bi se inače pripisao stalnoj poslovnoj jedinici koja nije uzeta u obzir, osim u slučajevima kada se prihod izuzima u skladu sa ugovorom o izbegavanju dvostrukog oporezivanja.
U slučaju kada je hibridni prenos finansijskog instrumenta osmišljen kako bi njime nastala olakšica za porez po odbitku za plaćanje koje proizlazi iz prenesenog finansijskog instrumenta u korist više uključenih strana, poreskom obvezniku se ograničava korist vezana za porez po odbitku srazmerno neto oporezivom prihodu tog plaćanja.
Odredba stava 1. tačka 2) ovog člana ne primenjuje se u slučaju kada su hibridne neusklađenosti utvrđene prema članu 62đ stav 1. tač. 2), 3), 4) i 6) ovog zakona, odnosno kada primalac nije obveznik poreza na dobit u skladu sa ovim zakonom.
Poreski obveznik je dužan da za utvrđene iznose poreski nepriznatog odbitka ili iznose koji se uključuju u poresku osnovicu prema ovom članu i članu 62z ovog zakona poveća poresku osnovicu, a za iznos utvrđen prema članu 62ž ovog zakona podnese poresku prijavu.
Poreski obveznik je dužan da uz prijavu poreza na dobit dostavi informacije o tome koje su transakcije sa povezanim licima izazvale hibridnu neusklađenost, a za koje je prema stavu 7. ovog člana povećao poresku osnovicu ili podneo poresku prijavu.
Uz iznose iz stava 8. ovog člana uključuju se i hibridne neusklađenosti nastale prema članu 6. stav 1. ovog zakona.
Način iskazivanja i prijavljivanja poreski nepriznatog dobitka i iznosa koji se uključuju u poresku osnovicu u skladu sa ovim članom bliže uređuje ministar finansija.
Obrnute hibridne neusklađenosti
Član 62ž
Ako se jedan ili više povezanih nerezidentnih lica koji drže ukupan direktan ili indirektan udeo od najmanje 50% glasačkih prava, kapitala ili prava na učestvovanje u dobiti u hibridnom licu osnovanom ili registrovanom u Republici nalaze u jurisdikcijama u kojima se to hibridno lice smatra poreskim obveznikom, zbog potrebe izbegavanja hibridne neusklađenosti to lice će se smatrati rezidentom i obveznikom poreza na dobit po osnovu ostvarenih prihoda koji se ne oporezuju na drugi način u okviru zakona bilo koje druge jurisdikcije. Odredba ovog stava primenjuje se nezavisno od člana 3. ovog zakona.
Stav 1. ovog člana ne primenjuje se na investicione fondove iz člana 2. stav 8. ovog zakona.
Način iskazivanja oporezivih prihoda i njihovo prijavljivanje u skladu sa ovim članom bliže uređuje ministar finansija.
Neusklađenost rezidentnosti
Član 62z
U slučaju kada je poreski obveznik, poreski rezident Republike, rezident i u nekoj drugoj jurisdikciji i kada se odbitak za plaćanje, troškove ili gubitke poreskog obveznika može odbiti od poreske osnovice i u drugoj jurisdikciji, poreski obveznik može iskazati poreski priznati odbitak samo do iznosa za koji se u drugoj jurisdikciji omogućuje prebijanje drugog odbitka sa prihodom koji se dvostruko uključuje.
Ako je u slučaju iz stava 1. ovog člana druga jurisdikcija država članica EU, odbitak uskraćuje država za koju se smatra da u njoj poreski obveznik nije rezident u skladu sa ugovorom o izbegavanju dvostrukog oporezivanja.
Način iskazivanja i priznavanja poreskih odbitaka u skladu sa ovim članom bliže uređuje ministar finansija.”.