Radi utvrđivanja prisustva alkohola i/ili psihoaktivnih supstanci u organizmu, policijski službenik može vozača, instruktora vožnje, kandidata za vozača tokom praktične obuke ili polaganja ispita za vozača, lice koje nadzire vozača sa probnom vozačkom dozvolom, ispitivača na vozačkom ispitu i lice koje se prevozi na biciklu, mopedu, triciklu, odnosno motociklu da podvrgne ispitivanju pomoću odgovarajućih sredstava (alkometar, droga test i dr.).

Policijski službenik može radi utvrđivanja prisustva alkohola, odnosno psihoaktivnih supstanci u organizmu, da pešaka koji neposredno ugrožava bezbednost saobraćaja podvrgne ispitivanju pomoću odgovarajućih sredstava (alkometar, droga test i dr.).

Vozač, odnosno pešak je dužan da bez odlaganja postupi po nalogu ovlašćenog lica i omogući vršenje ispitivanja pomoću odgovarajućih sredstava iz st. 1. i 2. ovog člana.

Ukoliko se iz očigledno opravdanih razloga ne može izvršiti ispitivanje propisano

u st. 1.

ili 2. ovog člana, policijski službenik može lice da dovede radi stručnog pregleda u najbližu ovlašćenu zdravstvenu ustanovu. Učesnik u saobraćaju dužan je da se podvrgne takvom pregledu.

Učesnik u saobraćaju iz st. 1. i 2. ovog člana, koji nakon izvršenog ispitivanja pomoću odgovarajućih sredstava (alkometar, drogatest i dr.) osporava dobijene rezultate, može zahtevati da se izvrši analiza krvi, odnosno krvi i urina ili drugih telesnih materija, u ovlašćenoj zdravstvenoj ustanovi, o sopstvenom trošku. Zahtev se podnosi u pisanoj formi, na licu mesta, u zapisnik u kome su utvrđeni rezultati ispitivanja.

Analizu krvi, urina i/ili drugih telesnih materija u cilju utvrđivanja sadržaja alkohola i/ili psihoaktivnih supstanci u organizmu može vršiti zdravstvena ustanova koja za to dobije rešenje od ministarstva nadležnog za poslove zdravlja, odnosno akreditovana laboratorija ministarstva nadležnog za unutrašnje poslove. Ministarstvo nadležno za poslove zdravlja vodi javni registar zdravstvenih ustanova ovlašćenih za vršenje analiza iz ovog stava, koji objavljuje na svojoj internet stranici, a koji sadrži sledeće podatke: naziv, sedište zdravstvene ustanove (odnosno ogranka) i broj i datum rešenja o ispunjenosti zakonom propisanih uslova za obavljanje zdravstvene delatnosti.

Ako je utvrđivanjem sprovedenim prema odredbama ovog člana utvrđeno da je pod dejstvom alkohola i/ili psihoaktivnih supstanci, troškove utvrđivanja snosi učesnik u saobraćaju iz st. 1. i 2. ovog člana.

Bliže propise u vezi sa naplatom troškova iz

stava 6. ovog člana

donosi Vlada:

Zdravstvena ustanova, odnosno akreditovana laboratorija ministarstva nadležnog za unutrašnje poslove iz

stava 6. ovog člana

dužna je da analize krvi, odnosno krvi i urina ili drugih telesnih materija vrši zakonito u skladu sa pravilima struke i na savestan način.

Ministar nadležan za poslove zdravlja propisuje uslove koje u pogledu stručnih kadrova, opreme i drugih uslova moraju ispunjavati zdravstvene ustanove koje vrše analizu krvi, urina i/ili drugih telesnih materija u cilju utvrđivanja sadržaja alkohola i/ili drugih psihoaktivnih supstanci u organizmu, koje su zabranjene za upotrebu pre i za vreme vožnje, kao i način uzimanja navedenih uzoraka, shodno pravilima struke.

Stručni pregled učesnika u saobraćaju u smislu ovog zakona, jeste pregled kojim se utvrđuju znaci poremećenosti u ponašanju koji mogu da prouzrokuju nebezbedno ponašanje u saobraćaju.

Na stručnom pregledu stručno lice može odrediti da se izvrši analiza telesnih materija, radi utvrđivanja prisustva alkohola i/ili psihoaktivnih supstanci.

Zdravstvena ustanova, odnosno akreditovana laboratorija o rezultatima izvršene analize iz

stava 2. ovog člana

mora najkasnije u roku od tri dana od dana prijema uzorka dati pismeni nalaz.

O izvršenom stručnom pregledu, zdravstvena ustanova je dužna, bez odlaganja, dati pismeni nalaz i mišljenje policijskom službeniku i licu nad kojim je vršen pregled.

Ako zdravstvena ustanova, odnosno akreditovana laboratorija, nije u mogućnosti da u potpunosti izvrši analizu, uzeti uzorci će se dostaviti u skladu sa pravilima struke najbližoj ovlašćenoj zdravstvenoj ustanovi, odnosno akreditovanoj laboratoriji, gde se može izvršiti dalja analiza.

Ako je stručnim pregledom sprovedenim prema odredbama ovog člana utvrđeno da pokazuje znake poremećenosti u ponašanju koji mogu da prouzrokuju nebezbedno ponašanje u saobraćaju, troškove pregleda snosi učesnik u saobraćaju.